Uzasadnienie
Wspólnota Mieszkaniowa A w C., reprezentowana przez adwokata L. N., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. w przedmiocie odmowy uchylenia postanowienia o zaliczeniu wpłat z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.
W dniu 19 maja 2016 r. Zastępca Przewodniczącej Wydziału I zarządził wezwać pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie:
- 1) pełnomocnictwa lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz
- 2) dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa.
W wezwaniu tym zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczono je pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 czerwca 2016 r.
W dniu 16 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącej przedłożył pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącej w niniejszej sprawie oraz protokół z zebrania skarżącej z dnia 13 marca 2012 r. Protokół ten nie wskazuje składu zarządu skarżącej. Zawiera natomiast uchwałę nr 6, zgodnie z którą skarżąca "postanawia przyjąć rezygnację i odwołać z Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej Pana P. S.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu wskutek niewykonania wezwania do uzupełnienia jej braku formalnego.
Należy bowiem mieć na względzie, że w myśl art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku gdy pierwsza czynność sprowadza się do złożenia pisma, konieczne jest więc załączenie do niego takiego dokumentu. Wszak w braku przesądzenia kwestii możności podpisania pisma przez osobę, która to uczyniła, nie jest możliwe ustalenie, czy pismo to wyraża wolę podmiotu, w którego imieniu zostało wniesione. Jeśli zaś pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.).
Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd. Jest przy tym oczywiste, że w przypadku, gdy strona działa przez pełnomocnika, to na nim spoczywa powinność spełnienia powyższego wymogu i to on jest adresatem wspomnianego wezwania.
W niniejszej sprawie skarga została wniesiona przez pełnomocnika wspólnoty mieszkaniowej. Wyjaśnienie, czy pełnomocnik ten został umocowany do działania w imieniu skarżącej przez osoby upoważnione do jej reprezentacji było zatem niezbędne do nadania skardze dalszego biegu. W tym celu skierowano do pełnomocnika skarżącej wezwanie do złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu wykazującego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa. W przepisanym terminie siedmiodniowym wezwany złożył pełnomocnictwo i protokół z zebrania skarżącej, który zawiera uchwałę o odwołaniu jednego członka zarządu skarżącej i nie wskazuje składu tego jej organu.
Wobec powyższego uznać należało, że pełnomocnik skarżącej nie przedstawił dokumentu, który by wykazywał umocowanie osób podpisujących pełnomocnictwo do dokonania tej czynności w imieniu skarżącej. Tym samym uniemożliwił ustalenie, czy pełnomocnictwo to zostało udzielone zgodnie z zasadami reprezentacji skarżącej. Nie wykonał zatem wezwania do usunięcia tego braku formalnego skargi i dlatego skargę tę należało odrzucić na podstawie wyżej powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.