Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. (dalej również: "organ"), po rozpoznaniu zażalenia A. Z. (dalej również: "skarżący"), utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. (dalej również: "organ pierwszej instancji") z dnia [...]r. (nr [...]), uznające za niezasadny zarzut nieistnienia obowiązku złożony w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułów wykonawczych nr od [...]do [...].
Pismem z dnia 18 kwietnia 2017 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. postanowienie organu.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 22 maja 2017 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została, wobec niemożności doręczenia jej adresatowi, awizowana w dniu 1 czerwca 2017 r. (o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej), a następnie awizowana powtórnie w dniu 9 czerwca 2017 r. W dalszej kolejności, wobec nieodebrania przesyłki w terminie, Urząd Pocztowy w K.dokonał jej zwrotu do tutejszego Sądu.
Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "ppsa", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego.
Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin wyznaczony wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie. Zwrócić w tym miejscu należy uwagę, że stosownie do art. 73 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65–72 cytowanej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
W myśl z kolei art. 83 § 2 ppsa jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Mając na uwadze przytoczone wyżej regulacje, przyjdzie stwierdzić, że skoro przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi została awizowana po raz pierwszy w dniu 1 czerwca 2017 r., a następnie po raz drugi w dniu 9 czerwca 2017 r., to doręczenie – zgodnie z art. 73 i art. 83 § 2 ppsa – nastąpiło z dniem 16 czerwca 2017 r. (piątek), gdyż dzień 15 czerwca 2017 r. (czwartek) zgodnie z art. 1 pkt 1 lit. h ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t.j. Dz.U. 2015 r., poz.
90) był dniem wolnym od pracy (dzień Bożego Ciała). W związku z powyższym należy przyjąć, że siedmiodniowy termin na wykonanie ww. wezwania upłynął z dniem 23 czerwca 2017 r. Skarżący, mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił.
Zatem, skoro wpis sądowy od skargi nie został uiszczony w zakreślonym terminie, skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ppsa, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.