Uzasadnienie
Oznaczonym w sentencji postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...], nr [...], na podstawie którego zawieszono z urzędu wznowione postępowanie podatkowe w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...], którą uchylono w części decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K.z dnia [...], nr [...], ustalającą A. S. wysokość zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 1999 r. w kwocie [...] zł i orzekając co do istoty sprawy ustalono wysokość tego zobowiązania podatkowego w kwocie [...]zł.
Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] A. S., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, pismem z dnia 16 kwietnia 2014 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, domagając się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia, a także poprzedzającego go postanowienia z dnia [...] oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przekazując jednocześnie wraz z aktami administracyjnymi postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...], [...], którym podjęto postępowanie podatkowe – zawieszone z urzędu postanowieniem z dnia [...], nr [...].
Następnie wraz z pismem z dnia 14 lipca 2014 r. organ przesłał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię zwrotnego potwierdzenia odbioru postanowienia z dnia [...], z której wynika, że zostało ono doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 29 kwietnia 2014 r. Jednocześnie wskazał, że załączoną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...],[...], doręczoną pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 czerwca 2014 r., zamknięto (umorzono) wznowione na wniosek A. S. postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...].
Na podstawie tejże decyzji z dnia [...], organ drugiej instancji uchylił w całości własną decyzję z dnia [...] i orzekając co do istoty sprawy uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...], oraz umorzył postępowanie w sprawie. W związku z powyższym Dyrektor Izby Skarbowej w K. zmodyfikował swój wniosek zawarty w odpowiedzi na skargę i wniósł o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 lipca 2014 r. przesłano pełnomocnikowi skarżącej odpis pisma organu z dnia 14 lipca 2014 r. Jednocześnie zwrócono się do niego o udzielenie w terminie siedmiu dni odpowiedzi, czy wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. postanowienia z dnia [...] o podjęciu zawieszonego z urzędu postępowania podatkowego oraz decyzji z dnia [...], podtrzymuje skargę, która stanowi przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie, czy też ją cofa.
W piśmie z dnia 22 sierpnia 2014 r. (nadanym w dniu 26 sierpnia 2014 r.) pełnomocnik skarżącej oświadczył, że w imieniu strony cofa skargę oraz wniósł o dokonanie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.
Z kolei w piśmie z dnia 28 sierpnia 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. poinformował, że decyzja z dnia [...], nr [...],[...], nie została zaskarżona, w konsekwencji czego stała się ostateczna.
Wpis od skargi w niniejszej sprawie został uiszczony w wysokości [...]zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Z kolei, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 22 sierpnia 2014 r. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu, który dotknięty byłby wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Stosownie zaś do art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, zatem na podstawie powołanego przepisu orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.