Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 czerwca 2009 r. T. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (za pośrednictwem organu odwoławczego) skargę, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uznało za skargę na własną decyzję z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy umorzenia podatku od środków transportowych wraz z odsetkami za zwłokę za lata 2003 – 2007.
Z uwagi na brak danych pozwalających na określenie przedmiotu skargi na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 lipca 2009 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez oznaczenia organu, którego działalności skarga dotyczy oraz wskazania numeru i daty zaskarżonej decyzji – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 12 sierpnia 2009 r. wskazał, że "nie skarżył decyzji dotyczących umorzenia zobowiązania lecz zasadności wydania decyzji określających zobowiązanie", i że "chodzi o stwierdzenie nieważności decyzji wydanych z naruszeniem prawa przez Prezydenta Miasta C. w zakresie podatku od środków transportowych za lata 2003 – 2007".
Następnie w piśmie z dnia 24 sierpnia 2009 r. T. D. sprecyzował przedmiot skargi, wskazując, że dotyczy ona decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...] określającej wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za lata 2003 – 2005 oraz I-X 2007, jak również decyzji tego samego organu z dnia [...]r. nr [...] określającej wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za 2006 r.
W tym stanie rzeczy Przewodniczący Wydziału zarządził rozdzielenie skargi z dnia 5 czerwca 2009 r., w następstwie czego skargę T. D. na decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...]zarejestrowano pod sygnaturą akt I SA/Gl 690/09, zaś decyzję tego samego organu z dnia [...] r. nr [...] oznaczono jako przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie.
Jednocześnie wezwano Prezydenta Miasta C. do udzielenia odpowiedzi na skargę – odrębnie dla każdej z zaskarżonych decyzji – oraz do nadesłania ich wraz z aktami administracyjnymi.
Na podstawie odpowiedzi organu na skargę i nadesłanych akt administracyjnych Sąd ustalił przebieg postępowania podatkowego.
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta C. określił T. D. wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych za rok 2006.
Od powyższej decyzji strona złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C..
Decyzją z dnia [...] r. (w wyniku omyłki organu oznaczonej datą 2007) nr [...] Kolegium utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Na powyższą decyzję, jak wynika z odpowiedzi na skargę T. D. nie wniósł skargi do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że skarga podatnika została wniesiona na decyzję Prezydent Miasta C. z dnia [...] r. nr [...]. Nie ulega zatem wątpliwości, że decyzja ta została wydana w postępowaniu podatkowym w pierwszej instancji. Natomiast skarga do sądu administracyjnego przysługuje jedynie na akt kończący postępowanie podatkowe czy szerzej administracyjne w toku instancji, czyli na akt wydany w drugiej, a nie w pierwszej instancji.
W konsekwencji uznać należy, że skarga wniesiona na decyzję pierwszoinstancyjną jest niedopuszczalna, a jako taka podlega odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Niezależnie od powyższego, nawet gdyby przyjąć, że skarga T. D. dotyczy decyzji organu II instancji utrzymującej w mocy decyzję będącą przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, to także taka skarga podlegałaby odrzuceniu jako wniesiona po terminie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa.
Zważywszy przedstawione wyżej okoliczności Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ppsa.