Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. (dalej również: "organ odwoławczy") uchyliło w całości decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia 19 grudnia 2016 r. zmieniającą określony M. S. (dalej również: "skarżący") wymiar podatku od nieruchomości za 2016 r.
Zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 20 marca 2017 r. (co wynika z potwierdzenia odbioru i potwierdza wydruk śledzenia przesyłki nr [...] wraz z pouczeniem, że stronie przysługuje prawo do zaskarżenia tej decyzji w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu odwoławczego.
W dniu 14 kwietnia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) strona skarżąca złożyła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W związku z tym, tutejszy Sąd wraz z pismem z dnia 21 kwietnia 2017 r. przekazał powyższą skargę organowi odwoławczemu w celu udzielenia na nią odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych zgodnie z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu jako wniesiona po terminie.
Stosownie do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Przepisy te określają tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego i z takim właśnie działaniem wiążą się określone skutki prawne. Dzień doręczenia skargi organowi jest datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, a jednocześnie początkiem trzydziestodniowego terminu, w jakim organ winien przekazać skargę do sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi niezbędnymi do jej rozpatrzenia.
Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie i doktrynie poglądem w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu wniesienia skargi decyduje wówczas data przekazania (nadania) skargi przez sąd właściwemu organowi administracji publicznej (postanowienie NSA z 17 listopada 2008 r., sygn. akt I FSK 1250/08; z 4 września 2008 r., sygn. akt I FSK 687/08, z 4 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 2184/10).
Jeżeli więc strona wniesie skargę bezpośrednio do sądu lub do niewłaściwego organu pocztą albo przez uprawnionego pracownika celem nadania jej biegu, termin do wniesienia skargi zachowany będzie jedynie wówczas, gdy sąd bądź organ niewłaściwy otrzymaną skargę zdoła nadać na adres właściwego organu przed upływem trzydziestodniowego terminu. Ewentualnie ryzyko przekroczenia tego terminu oraz związane z nim skutki procesowe, polegające na odrzuceniu skargi, obciążają wnoszącego skargę, który nie zastosował się do pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji lub postanowieniu.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. doręczono stronie skarżącej 20 marca 2017 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia – skargi do sądu administracyjnego.
Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego rozpoczął bieg 21 marca 2017 r. i upłynął 19 kwietnia 2017 r. (środa), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianych w art. 83 p.p.s.a.
Skoro zatem skarga wniesiona bezpośrednio do WSA w Gliwicach w dniu 14 kwietnia 2017 r. (data nadania skargi do sądu) wpłynęła do Sądu 19 kwietnia 2017 r. i została przekazana do właściwego organu 21 kwietnia 2017 r., to za datę wniesienia skargi należy uznać 21 kwietnia 2017 r. Dlatego też należy uznać, że strona skarżąca złożyła skargę z uchybieniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd skargę odrzucił