Uzasadnienie
1. Skarżący R. J. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] nr [...], którą określono zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości [...] zł z tytułu sprzedaży 1/10 części w prawie użytkowania wieczystego działek gruntu [...],[...],[...] i [...] o łącznych obszarze 0.42.05 ha oraz w prawie własności usytuowanych na nich budynków, budowli i urządzeń, stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności, objętych księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w M. oraz ½ części w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu [...] o obszarze 0.25.32 ha oraz w prawie własności usytuowanych na niej budynków, budowli i urządzeń, stanowiący odrębny od gruntu przedmiot własności, objętych księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w M., dokonanej aktem notarialnym z dnia 31 stycznia 2007 r. (Rep. A [...]).
2. Dyrektor Izby Skarbowej w K. powyższą decyzję wydał działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., zwanej dalej w skrócie "O.p.") oraz ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm., obecnie: t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm., zwanej dalej w skrócie "u.p.d.o.f.").
Rozstrzygnięcie organu drugiej instancji zostało wydane w następującym stanie faktycznym:
- 2.1. Aktem notarialnym sporządzonym w dniu 31 stycznia 2007 r. (Rep. A nr [...]) w Kancelarii notarialnej w L. przed notariuszem J. G., R. J. dokonał sprzedaży wskazanych powyżej udziałów w prawie użytkowania wieczystego określonych działek gruntu oraz w prawie własności usytuowanych na nich budynków, budowli i urządzeń, stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności, za łączną kwotę [...] zł na rzecz A Sp. z o.o. z siedzibą w M.. Na podstawie tejże umowy sprzedaży swoje udziały na rzecz wskazanej spółki zbyła również małżonka podatnika – M. J. Podstawą nabycia przez małżonków opisanych praw oraz własności budynków, budowli i urządzeń była umowa sprzedaży z dnia 28 czerwca 2002 r., sporządzona w formie aktu notarialnego (Rep. A nr [...]) przed notariuszem M. G. z Kancelarii Notarialnej s.c. w K..
- 2.2. Po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, które zostało wszczęte na podstawie postanowienia z dnia [...], Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. decyzją z dnia [...] nr [...], określił R. J. zobowiązanie w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie [...] zł, należne od przychodu uzyskanego ze sprzedaży dokonanej w dniu 31 stycznia 2007 r., 1/10 części w prawie użytkowania wieczystego działek gruntu o łącznym obszarze 0.42.05 ha oraz w prawie własności usytuowanych tam budynków, budowli i urządzeń, stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności, objętych KW nr [...] Sądu Rejonowego w M. oraz 1/2 części w prawie użytkowania wieczystego działki gruntu o obszarze 0.25.32 ha oraz w prawie własności usytuowanych tam budynków, budowli i urządzeń, stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności, objętych KW nr [...] Sądu Rejonowego w M..
W uzasadnieniu swojej decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że osiągnięty przez podatnika przychód w kwocie [...] zł podlegał opodatkowaniu w wysokości 10%. Uznał także, że cena sprzedaży odpowiadała wartości rynkowej obowiązującej na terenie M..
W ocenie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów potwierdzających wydatkowanie przychodu uzyskanego z wyżej opisanej sprzedaży praw użytkowania wieczystego oraz praw własności budynków, budowli i urządzeń, jak też zaświadczających, że cała wartość była wprowadzana do ewidencji środków trwałych oraz amortyzowana w związku z prowadzoną przez małżonkę skarżącego, M. J., działalnością gospodarczą. Ponadto organ podatkowy wskazał, że podjął próbę ustalenia tej okoliczności w drodze kontroli, która jednak nie przyniosła rezultatu.
2.3. W odwołaniu od decyzji R. J. wniósł o jej uchylenie w całości, zarzucając m.in. naruszenie zasady postępowania podatkowego i niedążenie do ustalenia prawdy obiektywnej. Zarzucił organowi pierwszej instancji, iż nie uwzględnił zawartych w akcie notarialnym określeń wskazujących na nabycie nieruchomości przez M. J., prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą B M. J., a także informacji o wystawionej w związku z tą sprzedażą fakturze VAT i kredycie otrzymanym na zakup tejże nieruchomości.
Nadto podatnik wniósł o włączenie dowodów znajdujących się w aktach postępowania podatkowego zakończonego decyzją Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...], nr [...], której kopię przedłożył wraz z odwołaniem.
Skarżący sformułował również zarzut ograniczenia przysługującego mu prawa zapoznania sie z dokumentami, a to wobec wydania przez organ pierwszej instancji postanowienia z dnia [...]. Z kolei z akt administracyjnych wynika, że wspomnianym postanowieniem wyłączono z akt sprawy i jednocześnie odmówiono R. J.zapoznania się z treścią pisma Komendy Powiatowej Policji w C. z dnia 27 lipca 2012 r. oraz z akapitem drugim pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia 21 sierpnia 2012 r.
Podsumowując swoje odwołanie podatnik wskazał także na naruszenie wynikającej z przepisu art. 121 § 1 O.p. zasady zaufania do organów podatkowych.
Do protokołu sporządzonego w dniu 13 lutego 2013 r. w siedzibie Izby Skarbowej w K. R. J. oświadczył, że fakturę za zbycie przedmiotowych nieruchomości położonych w M., wystawiła M. J., prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą B. Wydatkowała ona również przychód z tej sprzedaży i uiściła całość należności podatkowej, zaś podatnik nie otrzymał żadnych środków z tej transakcji. Przedstawił także wyciąg z ewidencji środków trwałych firmy B.
- 2.4. Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji w mocy.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie, w pierwszej kolejności powołał m. in. treść art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 217, poz. 1588 ze zm.), zgodnie z którym do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w tej ustawie, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r.
Zważywszy na datę nabycia przedmiotu sprzedaży tj. 28 czerwca 2002 r. uznał, iż opodatkowanie przychodu uzyskanego w dniu 31 stycznia 2007 r. ze sprzedaży udziałów w prawie użytkowania wieczystego i własności budynków, budowli i urządzeń, podlegało regulacjom ustawowym obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r.
Dalej wskazał, że stosownie do przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a i c u.p.d.o.f. – w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r. – źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości oraz prawa wieczystego użytkowania gruntów – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane (...) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Zgodnie natomiast z treścią art. 10 ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f. powyższego przepisu nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3 (który nie miał zastosowania w niniejszej sprawie), nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło sześć lat.
W dalszej kolejności organ odwoławczy odniósł się do poszczególnych zarzutów stawianych przez podatnika w odwołaniu. Wskazał, że ze znajdującej się w aktach podatkowych umowy sprzedaży sporządzonej dnia 28 czerwca 2002 r., wynika, że małżonkowie J. nabyli własność przedmiotowych nieruchomości wraz z prawami użytkowania wieczystego z majątku objętego wspólnością majątkową małżeńską, w związku z działalnością gospodarczą M. J.. Natomiast aktem notarialnym z dnia 31 października 2003 r. (Rep. A nr [...]) zawarli umowę majątkową małżeńską, na podstawie której wnieśli o wpisanie w dziale II ksiąg wieczystych nr[...] oraz [...], prowadzonych przez Sąd Rejonowy w M., praw użytkowania wieczystego oraz własności budynków w częściach ułamkowych.
Następnie umową z dnia 31 stycznia 2007 r. dokonali sprzedaży przysługujących im udziałów w prawie użytkowania wieczystego oraz prawie własności budynków, budowli i urządzeń, stanowiących odrębny od gruntu przedmiot własności.
Organ drugiej instancji wskazał, że wprawdzie nabyte przez małżonków J.w 2002 r. prawa użytkowania wieczystego oraz własności budynków, budowli i urządzeń wprowadzone zostały przez M. J. w 2002 r. do ewidencji środków trwałych prowadzonej przez nią działalności gospodarczej pod nazwą B, co potwierdza przedłożona przez podatnika ewidencja, to jednak wobec zawartej w 2003 r. umowy ustanowienia rozdzielności majątkowej, wartość początkowa tych nieruchomości winna ulec zmniejszeniu o 50%, podobnie jak i wysokość dokonywanych od niej odpisów amortyzacyjnych. Zaznaczył przy tym, iż przed ustanowieniem rozdzielności majątkowej określone prawa stanowiące majątek wspólny małżonków wykorzystywane wyłącznie do celów prowadzonej przez M. J. działalności gospodarczej, mogły być zaliczone do środków trwałych i amortyzowane od pełnej wartości.
Organ odwoławczy wskazał także, że skoro w umowie majątkowej małżeńskiej z dnia 31 października 2003 r. stwierdzono, iż wielkość udziałów w prawach użytkowania wieczystego nieruchomości i własności budynków przypadła każdemu z małżonków w połowie, to uzasadnione jest opodatkowanie uzyskanego przez nich przychodu ze sprzedaży praw, dokonanych umową z dnia 31 stycznia 2007 r., w proporcji do przypadającego im udziału w tych prawach.
Podniósł także, że nie kwestionuje okoliczności nabycia praw opisanych szczegółowo aktem notarialnym z dnia 28 czerwca 2002 r. za środki uzyskane z prowadzonej działalności gospodarczej przez M. J. oraz z kredytu bankowego, jak też udokumentowania przedmiotowego zakupu fakturą VAT, przy czym pozostają one bez wpływu na wynik sprawy.
Odnosząc się dalej do zarzutów podatnika, organ odwoławczy wskazał, że zapisy aktu notarialnego z dnia 31 stycznia 2007 r., dawały uprawnienia M. J. do wystawienia faktury VAT na rzecz nabywcy, obejmującej wyłącznie cenę sprzedaży nieruchomości, która jej przysługiwała, nie zaś skarżącemu R. J.. Uznał także, że przedmiot postępowania, w którym Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w K. wydał decyzję z dnia [...] (jej kopię skarżący przedłożył wraz z odwołaniem) różni się od przedmiotu postępowania w niniejszej sprawie, ponieważ ustalenia o źródłach finansowania wydatku poniesionego przez M. J. w 2002 r. na zakup nieruchomości nie stanowią kwestii spornej i pozostają obojętne dla rozstrzygnięcia.
Zatem wniosek o włączenie akt tej sprawy, w ocenie organu odwoławczego, nie zasługiwał na uwzględnienie. Ponadto zwrócił uwagę na odmienność przedmiotu postępowań w obu sprawach oraz stanów faktycznych, wobec zawartej w dniu 31 października 2003 r. umowy majątkowej małżeńskiej. Nadmienił także, że postępowanie prowadzone przez organy podatkowe w zakresie dotyczącym określenia zobowiązania małżonków w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r., stanowiło przedmiot skargi wniesionej przez podatników do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, oddalonej wyrokiem Sądu z dnia 8 kwietnia 2010 r., wydanym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 743/09. Kasacja skierowana w tej sprawie została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 maja 2012 r., wydanym w sprawie o sygn. akt II FSK 2147/10.
Sąd rozstrzygając tą sprawę uznał za bezzasadny zarzut nieuwzględnienia przez organy podatkowe okoliczności, że nieruchomość położona w M. jest objęta współwłasnością majątkową małżeńską, zaś przypisanie jednemu z małżonków dochodów z najmu lub ich podział w połowie każdemu z nich nie miał wpływu na wielkość podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r., określonego decyzją.
Organ drugiej instancji ponownie wskazał na odmienność przedmiotu tego postępowania, albowiem dotyczyło ono określenia zobowiązania małżonków J. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r., natomiast przedmiotem obecnego postępowania jest określenie zryczałtowanego podatku dochodowego ze sprzedaży udziałów w prawie wieczystego użytkowania gruntu oraz w prawie własności budynków, dokonanej przez R. J. w dniu 31 stycznia 2007 r.
Ponadto w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy przytoczył treść art. 178 § 1 O.p., zgodnie z którym strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Powołanych regulacji nie stosuje się do znajdujących się w aktach sprawy dokumentów zawierających informacje niejawne, a także do innych dokumentów, które organ podatkowy wyłączy z akt sprawy ze względu na interes publiczny. W myśl natomiat art. 179 § 2 i § 3 O.p. odmowa umożliwienia stronie zapoznania się z dokumentami, o których mowa wyżej, sporządzania z nich notatek, kopii i odpisów, uwierzytelniania odpisów i kopii lub wydania wierzytelnionych odpisów następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Tylko w ramach tego środków strona ma możliwość kwestionowania zasadności zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy. Konkludując organ drugiej instancji zauważył, że z powyższego uprawnienia skarżący nie skorzystał, pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w postanowieniu z dnia [...].
Podsumowując organ odwoławczy podkreślił, że poczynione ustalenia stanu faktycznego nie budzą wątpliwości, podobnie jak i zastosowane w sprawie regulacje prawne, stąd zarzut naruszenia art. 121 § 1 O.p., w jego ocenie, jest bezzasadny.
3. W skierowanej do Sądu skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K., skarżący domagał się jej uchylenia w całości oraz wstrzymania jej wykonania. Ponownie podkreślił, że przedmiotowe prawa znajdowały się w środkach trwałych prowadzonej przez jego małżonkę działalności gospodarczej. Zarzucił także naruszenie zasady postępowania podatkowego i niedążenie do ustalenia prawdy obiektywnej poprzez niedopuszczenie jako dowodu akt sprawy o sygn. akt I SA/Gl 743/09.
Kolejny raz wskazał, iż to jego małżonka – M. J. – wystawiła fakturę VAT nabywcy nieruchomości. Zasugerował, że na tą okoliczność organ powinien dopuścić dowód z zeznań świadka – K. K., podpisującego fakturę w imieniu nabywcy nieruchomości A Sp. z o.o. w M.. Nadmienił, że w 2008 r. została złożona przez M. J. korekta deklaracji związana z przedmiotową transakcją sprzedaży i podatek został w całości przez nią opłacony. Ponadto wskazał, że organ bezzasadnie powołał się na brzmienie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przed 1 stycznia 2007 r., albowiem transakcji sprzedaży dokonano w dniu 31 stycznia 2007 r.
- 4. W odpowiedzi na skargę, organ drugiej instancji utrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
- 5. Na rozprawie w dniu 17 lutego 2014 r. skarżący podtrzymał swoją skargę, a w szczególności twierdzenie, że cała nieruchomość była związana z działalnością gospodarczą małżonki M. J.. W jego ocenie tę okoliczność potwierdza wyrok tut. Sądu, który oddalił skargę jego małżonki i uznał, że powinna była wystawiać faktury w stosunku do skarżącego, gdyż miała wpisaną do ewidencji działalności gospodarczej całą nieruchomość. Zdaniem R. J. z tego wyroku wynikało, że nie mógł dysponować nieruchomością w przypadającej mu połowie. Ponadto podał, że 10 czerwca 2008 r. M. J. zapłaciła [...] zł z odsetkami w ramach złożonej deklaracji PIT-36L, czyli opodatkowała transakcję zbycia nieruchomości, w części jaka przypadała skarżącemu. Oświadczył również, że całą kwotę uzyskaną ze sprzedaży tej nieruchomości wydatkował na spłatę zaległości podatkowych oraz spłatę kredytu zaciągniętego przez M. J..
Natomiast pełnomocnik organu odwoławczego poparł argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji i odpowiedzi na skargę, zaznaczając dodatkowo, że ani fakt ewentualnej zapłaty należnego podatku przez M. J., ani sposób wydatkowania kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości nie mają wpływu na byt zobowiązania podatkowego skarżącego jako zobowiązania publiczno–prawnego, wynikającego z przepisów podatkowych. Dodał, że wyrok Sądu, w którym uznano, iż małżonka skarżącego korzystała bezumownie z połowy nieruchomości do prowadzenia swej działalności gospodarczej potwierdza tylko prawidłowość ustalenia, będącego podstawą zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
- 6. Skarga nie może być uwzględniona, gdyż zaskarżona nią decyzja nie narusza prawa.
- 6.1. W pierwszej kolejności należy odnieść się do zarzutu niewyjaśnienia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy i wybiórczego traktowania dowodów. Wbrew twierdzeniu skarżącego, Sąd stwierdził, że stan faktyczny został ustalony prawidłowo i w pełnym zakresie. Ustaleń tych zresztą skarżący nie zakwestionował co do faktów, wywodząc jedynie, że warunki nabycia nieruchomości, a następnie sposób jej wykorzystania i okoliczności związane ze sprzedażą wskazują na to, że sprzedaż miała miejsce w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Z kolei organ podatkowy nie przeczył twierdzeniom strony, że nabycie nieruchomości miało służyć jej przeznaczeniu na prowadzenie działalności gospodarczej małżonki skarżącego, a środki na ten cel pochodziły m. in. z kredytu bankowego. Podobnie za wykazany uznał organ fakt ujęcia nabytych praw w ewidencji środków trwałych firmy M. J. i ich amortyzowanie. Wskazał jedynie, że z chwilą umownego zniesienia wspólności ustawowej małżeńskiej, winna nastąpić zmiana zapisów ewidencji i odpowiednie skorygowanie odpisów amortyzacyjnych, uwzględniające udział M. J. w prawie wieczystego użytkowania i prawie własności w 50%.
Oczywiste są także okoliczności ustalone w oparciu o treść aktu notarialnego z dnia 31 stycznia 2007 r., którym każde z małżonków sprzedało swój udział w nieruchomości. Wynika z tego aktu (§ 3 umowy), że dokonano sprzedaży dwóch odrębnych udziałów, przy czym M. J. zbyła swój udział w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej za cenę brutto w wysokości [...] zł (zawierającą podatek od towarów i usług) natomiast R. J. – za cenę [...] zł. W § 2 pkt 5 umowy odnotowano oświadczenia sprzedających, z których wynika, że M. J. "przysługujący jej udział w prawie użytkowania wieczystego i prawie własności budynków, budowli i urządzeń nabyła w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (...)", zaś działalność gospodarcza R. J. została wyrejestrowana z dniem 28 stycznia 2001 r.
Nadmienić także trzeba, że sprawa o sygn. I SA/Gl 743/08 dotyczyła decyzji określającej małżonkom J. wysokość podatku dochodowego za 2002 r., zatem okresu sprzed zawarcia przez nich umowy majątkowej małżeńskiej. Małżonkowie opodatkowali się wówczas wspólnie, a nabyta przez nich nieruchomość była wykorzystywana do działalności gospodarczej małżonki skarżącego. W niniejszej sprawie zasadnicze znaczenie ma natomiast umowa majątkowa małżeńska z 2003 r., gdyż wywarła ona skutki w postaci odrębności praw każdego z małżonków do części udziału w spornej nieruchomości.
Powyższy stan faktyczny stanowi pełną podstawę do ustalenia, że udział w nieruchomości został sprzedany przez skarżącego odrębnie oraz, że nie został zbyty w wykonaniu działalności gospodarczej.
6.2. Odnosząc się z kolei do zarzutu zastosowania, do tak ustalonego stanu faktycznego, nieadekwatnego stanu prawnego, czyli przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzemieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r., należy powołać art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 217, poz. 1588), który stanowi, że "do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy wymienionej w art. 1, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006 r., stosuje się zasady określone w ustawie wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007 r."
W niniejszej sprawie przedmiotem opodatkowania jest zbycie nieruchomości nabytej w dniu 28 czerwca 2002 r., zatem data sprzedaży (31 stycznia 2007 r.) nie może stanowić podstawy do zastosowania przepisów obowiązujących w czasie jej zawarcia, wobec wyraźnej regulacji prawnej, powołanej wyżej.
6.3 Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. (w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie) przewidywał, że źródłem przychodu jest nieodpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomościach, a także prawa wieczystego użytkowania gruntów - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
W realiach rozpoznawanej sprawy nie budzi wątpliwości ani przedmiot opodatkowania (udział w prawie wieczystego użytkowania oraz we własności budynków i budowli) ani fakt, że do zbycia tych udziałów doszło przed upływem pięciu lat od nabycia tych udziałów.
Zasadnicze znaczenie ma więc jedynie ocena, czy zbycie udziałów przez skarżącego nastąpiło w wykonaniu działalności gospodarczej czy też nie.
Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości, że użyte w powołanym wyżej przepisie sformułowanie "odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej" odnosi się wyłącznie do sytuacji, gdy działalność taką prowadzi sam podatnik. Nie ma zatem żadnego znaczenie, że nieruchomość była faktycznie wykorzystywana do działalności gospodarczej przez małżonkę skarżącego, skoro on sam takiej działalności nie prowadził. Nie mógł zatem zbyć swego udziału w nieruchomości w wykonaniu działalności gospodarczej
W tej sytuacji, wobec stwierdzenia, że nie zachodziły żadne inne okoliczności wyłączające opodatkowanie dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości, organ podatkowy prawidłowo wymierzył skarżącemu należny podatek ryczałtowy w wysokości [...] zł, a organ odwoławczy – utrzymał tę decyzję w mocy.
7. Wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa Sąd orzekł o oddaleniu skargi na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).