Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z dnia 22 lipca 2009 r. zobowiązano D.K. i B.K. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
W wezwaniach Sądu z dnia [...], sporządzonych na podstawie przytoczonego wyżej zarządzenia, pouczono skarżących, że nieusunięcie braku skargi w terminie 7 dni spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a.
Wezwania doręczono skarżącym w dniu [...], co znajduje potwierdzenie w zwrotnych pokwitowaniach odbioru zamieszczonych w aktach sprawy.
Pismem procesowym nadanym w urzędzie pocztowym w dniu [...] skarżący oświadczyli, że nie są w stanie wskazać jednoznacznej wartości przedmiotu zaskarżenia. Oświadczyli, że w tym celu zwracali się do organów podatkowych obu szczebli i nie uzyskali tam stosownej informacji w tym przedmiocie. Skarżący oświadczyli nadto, że ich intencją nie jest kwestionowanie wysokości podatku, lecz sposobu działania Wydziału Geodezji i Wydziału Budżetu Urzędu Miasta B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:
Formalnym warunkiem zainicjowania postępowania przed sądem administracyjnym jest skutecznie wniesiona skarga. Skarga jest pismem procesowym, która poza wymogami o charakterze ogólnym (zawartymi w art. 46 P.p.s.a.) musi zawierać elementy przypisane jej art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a, jak również na mocy art. 215 § 1 tej ustawy.
Stosownie do treści tego ostatniego przepisu, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Brak tej wartości uniemożliwia ustalenie wysokości wpisu sądowego od skargi, wymierzanego w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji skutkuje niemożnością wezwania strony do uiszczenia należnej opłaty.
Przyjmuje się, że brak wartości przedmiotu zaskarżenia jest brakiem formalnym skargi, który w wyniku wezwania przewodniczącego (patrz art. 49 § 1 P.p.s.a.) może zostać przez stronę uzupełniony. Jeśli jednak, pomimo upływu zakreślonego terminu, skarga nie zostanie uzupełniona to podlega ona odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co ma miejsce na posiedzeniu niejawnym w drodze postanowienia (patrz art. 58 § 3).
Z taką sytuacją mamy do czynienia w tej sprawie. Stwierdzono bowiem, że wezwania Sądu zostały skarżącym doręczone w dniu [...], a zatem termin zakreślony dla usunięcia braku formalnego skargi upłynął w dniu [...]. Tymczasem skarżący podjęli próbę ustosunkowania się do wezwania jeden dzień po tym terminie, tj. [...]. W tym stanie rzeczy skarga podlega odrzuceniu.
Niezależnie od przyjętego wyżej rozstrzygnięcia, jedynie na marginesie, wypada wyjaśnić, że jeśli rzeczywistym zamiarem skarżących jest zdyscyplinowanie bądź weryfikacja sposobu wykonywania zadań przez organy administracji publicznej lub ich pracowników to winni oni wystosować skargę w trybie art. 227 K.p.a. do właściwych organów, nie zaś zwracać się do sądu administracyjnego.
W tych okolicznościach, stosownie do przepisów art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji