Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 kwietnia 2012 r. G.N. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach indywidualną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych.
W dniu 18 stycznia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęło za pośrednictwem faksu pismo G.N. z dnia 18 stycznia 2013 r., w którym wniosła o cofnięcie skargi. Następnie w dniu 21 stycznia 2013 r. wpłynęło do Sądu pismo z dnia 18 stycznia 2013 r. własnoręcznie podpisane przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Na mocy art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie takie wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Analizując okoliczności rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, iż skarżąca dokonała skutecznego cofnięcie skargi inicjującej postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, a jednocześnie, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające uznanie tegoż cofnięcia za niedopuszczalne.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia znajduje oparcie w dyspozycji art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.