Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 26 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Pismem procesowym z dnia 3 listopada 2009 r. H. Z. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem sądu I instancji zażalenie na rzeczone na wstępie orzeczenie. W tych ramach skarżący zwrócił się między innymi o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej od zażalenia. Składając następnie wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu H. Z. rozszerzył zakres wniosku i zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 2 grudnia 2009 r. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych w zakresie obejmującym część każdorazowej opłaty sądowej przekraczającą kwotę 50 zł i oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. Jednocześnie ustanowiono dla skarżącego adwokata. Orzeczenie to nie zostało w stosownym terminie oprotestowane przez strony postępowania i dlatego zyskało przymiot prawomocnego z dniem 15 grudnia 2009 r.
Pismem z dnia 16 lutego 2010 r. Sąd zwrócił się do właściwej korporacji prawniczej o wyznaczenie w tej sprawie pełnomocnika. Jednocześnie poinformowano o zapadłych w tej sprawie orzeczeniach i wniesionych przez skarżącego środkach odwoławczych, w tym o zażaleniu z dnia 3 listopada 2009 r.
W dalszej kolejności pismem z dnia 23 lutego 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wskazała z imienia i nazwiska pełnomocnika wyznaczonego dla skarżącego. W dniu 23 marca 2010 r., w wyniku stosownego wezwania Sądu, złożono do akt pełnomocnictwo procesowego sygnowane przez H. Z..
Zarządzeniem z dnia 24 marca 2010 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Gliwicach wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia H. Z. z dnia 3 listopada 2009 r. na postanowienie sądu I instancji z dnia 26 października 2009 r. odrzucającego wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w kwocie 50 zł. Pouczono przy tym stronę skarżącą, że wpis ten należy uiścić w kasie Sądu lub na rachunek bankowy Sądu (podając godziny urzędowania i numer rachunku bankowego) w terminie siedmiu dni licząc od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W terminie otwartym do opłacenia środka zaskarżenia, pismem procesowym z dnia 29 marca 2010 r., pełnomocnik skarżącego wniósł "o 14 dniową prolongatę do uiszczenia opłaty sądowej." Jednocześnie wskazał, że pismem z tego samego dnia poinformował skarżącego o obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, pouczając jednocześnie o sposobie dokonania tej opłaty i wskazując,że termin zakreślony przez Sąd dla dokonania tej czynności upłynie w dniu 6 kwietnia 2010 r.
Wpis sądowy od zażalenia, wymagany zarządzeniem z dnia 24 marca 2010 r. nie został w konsekwencji uiszczony do dnia dzisiejszego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a., od zażalenia pobiera się wpis, który stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) jest wpisem stałym i – co do zasady - wynosi 100 zł. Jednakowoż w tej sprawie wysokość wpisu od zażalenia wynika z rozstrzygnięcia referendarza sądowego w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ustalono bowiem, że w przypadku jakiekolwiek opłaty sądowej, do poniesienia której skarżący zostanie zobowiązany, nie będzie ona przekraczać kwoty 50 zł. Takiej opłacie sądowej podlegało zażalenie strony skarżącej z dnia 3 listopada 2009 r. Wpis taki, pomimo wezwania Sądu nie został uiszczony do dnia dzisiejszego, a termin zakreślony dla dopełnienia tej czynności upłynął w dniu 6 kwietnia 2010 r. Wypada jeszcze nadmienić, że termin ten jest terminem ustawowym zawitym i dlatego wniosek pełnomocnika z dnia 29 marca 2010 r. nie mógł odnieść zamierzonego tam skutku.
Z kolei przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że zażalenie, od którego pomimo wezwania Sądu nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez Sąd.
W tym stanie rzeczy zażalenie z dnia 3 listopada 2009 r. - jako nieopłacone - podlega odrzuceniu. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., działając w oparciu o art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy.