Postanowienie WSA w Gliwicach z 14 czerwca 2004 r., I SA/Gl 596/04

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach

Rozpoznanie

w dniu 14 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi Prezydenta Miasta W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.

Skład

sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] 2004 r. Prezydent Miasta W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] (doręczoną podatnikom w dniu [...] 2004 r., zaś organowi podatkowemu w dniu [...] 2004 r.).

Decyzją tą Kolegium uchyliło decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie uchylenia w części swojej decyzji w sprawie ustalenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2003 r. z dnia [...] 2003 r. w części dotyczącej gruntów i ustalenia państwu A. i S. S. zwiększonego wymiaru podatku na 2003 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Prezydent Miasta W. jako organ pierwszej instancji powołany do wydania rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie – nie jest uprawniony do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego w tej sprawie.

Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności (w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowania administracyjnym). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2 art. 50 tej ustawy).

Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej – uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czy przepisy innych ustaw (o których mowa w art. 50 § 2 cyt. wyżej ustawy), ani też przepisy postępowania cywilnego mające zastosowanie przed sądem administracyjnym.

Powyższe odnosi się również do Prezydenta Miasta W., będącego organem pierwszej instancji właściwym ze względu na miejsce położenia nieruchomości do ustalenia wysokości podatku od nieruchomości wobec małżonków S.. Nie można więc uznać, aby Prezydent Miasta W. posiadał w niniejszej sprawie legitymację prawną (interes prawny) do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zważywszy iż nie występuje on w charakterze jednostki samorządu terytorialnego (jako osoby prawnej) w zakresie w jakim przysługuje takiemu organowi prawo własności lub inne prawa majątkowe.

W konsekwencji uznać zatem należy, iż żaden przepis prawa nie przyznaje uprawnienia organowi podatkowemu pierwszej instancji do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący takie rozstrzygnięcia w drodze skargi (por. orzeczenie NSA z dnia 19 października 2000 r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00 – Lex nr 46440).

Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.