Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z dnia [...], nr [...] określającą skarżącemu A.K. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w wysokości [...] zł.
Skarga na powyższą decyzję organu odwoławczego została sformułowana przez pełnomocnika skarżącego w piśmie datowanym na 19 listopada 2018 r., a wniesionym w dniu 4 grudnia 2018 r.
W dniu 18 lutego 2019 r. skarżący uiścił 1.500 zł tytułem wpisu od skargi.
Natomiast w piśmie z dnia 1 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącego oznajmił, że skargę tę cofa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a takie cofnięcie wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne (nastąpi to, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności). Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Zdaniem Sądu w rozpatrywanym przypadku nie została spełniona żadna przesłanka niedopuszczalności cofnięcia skargi. Należało je zatem uznać za skuteczne i w rezultacie umorzyć postępowanie. Jako że strona uiściła wpis od skargi, a pismo to zostało cofnięte, jednocześnie trzeba było orzec o zwrocie tej opłaty sądowej.
Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.