Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicachz 5 października 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 600/09

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Skład
sędzia WSA Teresa Randak przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Skarżącą wezwano do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę zawierającą to wezwanie awizowano po raz pierwszy w dniu 13 sierpnia 2009 r., i po raz drugi w dniu 21 sierpnia 2009 r., po czym jako niepodjętą w terminie zwrócono nadawcy.

Wezwanie do chwili obecnej nie zostało wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje

Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., daje P.p.s.a.) w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Niewątpliwie w niniejszej sprawie zależność tego rodzaju występuje, gdyż podanie wspomnianej wartości umożliwia ustalenie wysokości wpisu od skargi, wobec czego jej pominięcie w treści skargi sprawia, iż pismo to dotknięte jest brakiem formalnym, nie pozwalającym nadać mu prawidłowego biegu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt II GSK 903/08).

W takiej sytuacji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 P.p.s.a., stanowiący podstawę do wezwania strony o uzupełnienie braku pisma w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem.

Przyjąć jednak trzeba, że w rozpatrywanym stanie faktycznym termin wyznaczony wezwaniem upłynął bezskutecznie. Stosownie bowiem do art. 73 P.p.s.a. razie niemożności doręczenia pisma składa się je na okres czternastu dni w placówce pocztowej (§ 1), pozostawiając dwukrotnie zawiadomienia o tym m.in. w skrzynce pocztowej (§ 2 i 3), przy czym doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia wskazanego okresu (§ 4). W konsekwencji uznać trzeba, że doręczenie wezwania skarżącej nastąpiło z dniem 27 sierpnia 2009 r., a co za tym idzie, że zakreślony w wezwaniu termin usunięcia braków formalnych skargi upłynął z dniem 3 września 2009 r. (czwartek).

W świetle z kolei art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 14 grudnia 2009 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.