Uzasadnienie
W. B. i Z. Z. w piśmie z dnia 2 czerwca 2009 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miasta M. z dnia [...] zmienioną uchwałą z dnia [...] nr [...], dotyczącą określenia wysokości stawek opłaty targowej, zasad jej ustalania i poboru, określenia inkasentów oraz wysokości wynagrodzenia za inkaso na terenie miasta M.. Skarga wniesiona została bezpośrednio do Sądu, który w dniu 18 czerwca 2009 r. przy piśmie o sygn. I KO/Gl 16/09 przekazał ją według właściwości organowi, celem udzielenia odpowiedzi na skargę i jej przesłania wraz z aktami sprawy.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie. Wskazał, iż żaden ze skarżących nie dopełnił obowiązku uprzedniego wezwania Gminy M. do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie takie złożone zostało bowiem w piśmie z dnia 24 kwietnia 2009 r., sporządzonym przez R. K. a – inkasenta opłaty targowej. Na liście podpisów dołączonych do tego wezwania figurował Z. Z., jednak zdaniem organu R. K. nie miał umocowania do wezwania Gminy do usunięcia naruszenia prawa w imieniu Z. Z.. Ponadto drugi ze skarżących – W. B.– nie znajdował się nawet na liście osób, które miał reprezentować R. K.. Organ zaznaczył, że w następstwie otrzymania pisma z dnia 24 kwietnia 2009 r. (wezwania do usunięcia naruszenia prawa) Rada Miasta M. nie podjęła uchwały w sprawie zmiany stawek opłaty targowej.
Na podstawie zarządzenia z dnia 30 września 2009 r. Sąd wezwał skarżącego W. B. do wykazania, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia jego skargi, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wezwał organ do usunięcia naruszenia interesu prawnego, stosownie do art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. – o samorządzie gminnym. Wezwanie powyższe doręczone zostało dorosłemu domownikowi adresata w dniu 7 października 2009 r. i pozostało bez odpowiedzi.
Postanowieniem z dnia 1 lutego 2010 r. Sąd odrzucił skargę W. B..
Na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2010 r. skarżący Z. Z. oświadczył, iż nie podtrzymuje skargi, której, jak stwierdził, nie podpisał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn (aniżeli wymienione w pkt 1 i 2 tego artykułu) stało się bezprzedmiotowe.
Ponieważ skarżący Z. Z. nie podtrzymał wniesionej skargi, przestał istnieć przedmiot niniejszego postępowania, a zatem stało się ono bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.