Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 28 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę A. G., J. G., A. S. wniesioną na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. oznaczone w sentencji niniejszego postanowienia.
Odpis powyższego postanowienia z dnia 28 czerwca 2010 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia został doręczony skarżącemu J. G. w dniu 6 lipca 2010 r. W tym samym dniu doręczone zostały także przesyłki adresowane do skarżących A. G. i A. S., które również zawierały odpis powyższego postanowienia wraz z pismem zawierającym pouczenie o terminie i sposobie jego zaskarżenia. Odbiór tych przesyłek pokwitował dorosły domownik.
W dniu 13 lipca 2010 r. (data nadania) skarżący złożyli pismo z dnia 6 lipca 2010 r., skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym odnosząc się do postanowienia z dnia 28 czerwca 2010 r., przedstawili przebieg postępowania w niniejszej sprawie.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 lipca 2010 r., pismem z dnia 20 lipca 2010 r., wezwano skarżących do jednoznacznego oświadczenia, czy pismo z dnia 6 lipca 2010 r. stanowi osobistą skargę kasacyjną, czy jest jedynie stanowiskiem wyrażonym w sprawie w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że pismo z dnia 6 lipca 2010 r. stanowi osobistą skargę kasacyjną wobec skierowania go do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wskazano przy tym skarżącym, że od postanowienia z dnia 28 czerwca 2010 r. przysługuje skarga kasacyjna, która winna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub doradcę podatkowego, o czym zostali pouczeni przy doręczeniu odpisu tego postanowienia.
Przesyłki zawierające powyższe wezwanie zostały doręczone w dniu 26 lipca 2010 r.
W dniu 30 lipca 2010 r. (data nadania) skarżący złożyli pismo z dnia 29 lipca 2010 r., w którym wnieśli o potraktowanie pisma z dnia 6 lipca 2010 r. jako skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej ppsa) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich lub w sprawach obowiązków podatkowych – doradcę podatkowego, a nadto przez będącego stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem – sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych.
Podkreślić również trzeba, że zgodnie z orzecznictwem sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 ppsa jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, publ. LEX nr 83280).
Odnosząc tę regulację prawną do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżący nie są którąkolwiek z wymienionych wyżej osób, dlatego też sporządzoną i podpisaną przez nią osobiście skargę kasacyjną należy uznać za niedopuszczalną. Taką skargę zaś, zgodnie z art. 178 ppsa, wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.