Uzasadnienie
Skarżąca D. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...], w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu zawartej aktem notarialnym z dnia [...] umowy sprzedaży spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu niemieszkalnego nr [...] położonego w C. przy ul. [...]. W decyzji tej zaznaczono, że podatek pobrany przez notariusza w wysokości [...]zł zostaje zarachowany na poczet wyżej wymienionego zobowiązania, wobec czego do zapłaty pozostaje kwota [...]zł wraz z odsetkami za zwłokę.
W treści skargi strona wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 2 marca 2015 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy z powodu nienadesłania w wyznaczonym terminie urzędowego formularza tego wniosku.
W związku z uprawomocnieniem się tego rozstrzygnięcia, zarządzeniem
Z – cy Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 kwietnia 2015 r. wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka polecona, zawierająca odpis powyższego zarządzenia, była awizowana dwukrotnie z powodu nieobecności adresata, tj. po raz pierwszy w dniu 15 kwietnia 2015 r. i po raz drugi w dniu 23 kwietnia 2015 r., zaś zawiadomienie o jej złożeniu wraz z informacją o możliwości jej odbioru w placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej. W dniu 4 maja 2015 r. przesyłka została zwrócona nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie".
Wymagany wpis od skargi nie został uiszczony do chwili obecnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a jeżeli pismem tym jest skarga – pod rygorem jej odrzucenia, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie skarżącej w dniu 6 maja 2015 r. (środa). Jest tak dlatego, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczony został skarżącej w sposób zastępczy (w drodze fikcji doręczenia) w dniu 29 kwietnia 2015 r.
W tym miejscu trzeba podkreślić, że zgodnie z art. 73 P.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy.
Opisana powyżej sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Pomimo dwukrotnego awizowania przesyłki nie została ona przez skarżącą odebrana i tym samym uznać ją należało za skutecznie doręczoną z dniem 29 kwietnia 2015 r.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.