Uzasadnienie
Wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty został w skardze kasacyjnej od wyroku wydanego w niniejszej sprawie w dniu 16 września 2010 r.
Następnie stwierdzono, że wyżej wskazany wniosek nie przybrał formy ustalonej w § 1 pkt 1) rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r., poz. 1257), tj. druku PPF. Z tych względów zobowiązano skarżącą do złożenia wniosku we właściwej formie. Stosowne wezwanie z dnia 25 sierpnia 2016 r. wraz z drukiem PPF doręczono skarżącej w dniu 5 września 2016 r.
W dniu 7 września 2016 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącej, w którym oświadczyła, że wydane wezwanie nie ma mocy prawnej. Do pisma dołączono m. in fragment formularza wykorzystywanego w postępowaniu cywilnym według nieobowiązującego już wzoru.
Zarządzeniem z dnia 19 września 2016 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy bez rozpoznania. W motywach swego rozstrzygnięcia wskazał, iż skarżąca odmówiła złożenia swojego wniosku w wymaganej prawem formie, a wymogom tym nie dopowiadają jej inne oświadczenia zwłaszcza fragment formularza w postępowaniu cywilnym.
W terminowo złożonym sprzeciwie od ww. referendarza sądowego skarżąca podniosła, ze nie zgadza się z treścią zarządzenia i wnosi o ponowne rozpoznanie jej sprawy i załatwienie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy stwierdzić, iż zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej ppsa w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Wskazany przepis ma zastosowanie do postępowań sądowych wszczętych przed wejściem w życie ustawy zmieniającej ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. przed 15 sierpnia 2015 r., zatem winien być zastosowany w niniejszej sprawie.
Stosownie z kolei do treści art. 252 § 2 ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Sankcję za nie złożenie wniosku na rzeczonym formularzu przewiduje art. 257 ppsa. Stosownie do jego treści wniosek, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
W toku czynności podjętych w nn. postępowaniu wpadkowym stwierdzono, że ww. wniosek nie przybrał formy ustalonej w § 1 pkt 1 wyżej wskazanego rozporządzenia Rady Ministrów, tj. druku PPF. Z tychże względów zobowiązano skarżącą do złożenia wniosku we właściwej formie. Stosowne wezwanie wraz z drukiem PPF doręczono skarżącej w dniu 5 września 2016 r.
W konsekwencji wymagany urzędowy formularz wniosku (druk PPF stosowany w postępowaniu sądowoadministracyjnym) nie wpłynął do Sądu do dnia dzisiejszego.
W tym stanie rzeczy wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, nie może otrzymać prawidłowego biegu procesowego i jako taki należy pozostawić bez rozpoznania, co też orzeczono na podstawie art. 257 ppsa oraz art. 260 tej ustawy.