Uzasadnienie
Przedmiotem wniesionej skargi jest postanowienie wierzyciela Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia [...] r. o nr [...], którym na podstawie art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 2005 r. nr 229, poz. 1954 ze zm./ nie wyrażono zgody na zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko Spółce cywilnej Zakład A przez organ egzekucyjny Naczelnika II Urzędu Skarbowego w K..
Postanowienie powyższe zostało wydane na skutek wniosku skarżącej Spółki z dnia 27 lutego 2008 r. o zawieszenie egzekucji zaległych składek do czasu uzyskania przez nią kredytu na spłatę zadłużenia wobec ZUS.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§1) a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Nadto zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej - p.p.s.a., sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą.
W § 2 cyt. wyżej art. 3 p.p.s.a. wskazano, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) (1) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
Zgodnie z § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Brak jest uzasadnionych podstaw do objęcia postanowienia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. z dnia [...] r. o braku zgody na zawieszenie postępowania egzekucyjnego dyspozycją przepisu art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. ewentualnie innymi przepisami art. 3 p.p.s.a. określającego zakres kognicji sądów administracyjnych.
Nadto zauważyć należy, że zaskarżone postanowienie nie znajduje oparcia w przepisach ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 29, poz. 1954 ze zm.).
Zgodnie z art. 17 tej ustawy rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia, o ile przepisy tej ustawy nie stanowią inaczej. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia.
Powyższe wskazuje jednoznacznie, że przepis art. 17 § 1 zd. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ma zastosowanie w przypadkach, gdy ustawa expressis verbis wymaga przedstawienia stanowiska (odnosi się wówczas jedynie do postanowień wierzyciela w sprawie zarzutów wniesionych przez zobowiązanego - art. 34 § 1 w związku z art. 34 § 1 i 2 oraz art. 34 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), a także w takich sytuacjach, gdy ustawa wymaga wyrażenia zgody na dokonanie pewnych czynności w postępowaniu egzekucyjnym.
W niniejszej sprawie wniosek dłużnika dotyczył zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Instytucję zawieszenia postępowania egzekucyjnego reguluje art. 56 powołanej powyżej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przewiduje on zarówno przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego jak i ograniczenia w stosowaniu tej instytucji, a nadto formę postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, które wydaje organ egzekucyjny oraz tryb zaskarżenia postanowienia wydanego w tej sprawie.
Przywołany art. 56 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewiduje żadnej regulacji, która nakładałaby na organ egzekucyjny obowiązek przeprowadzenia konsultacji z wierzycielem w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego, której należy nadać formę postanowienia a tym bardziej postanowienia, na które służy zażalenie.
W sprawie będącej przedmiotem skargi organ egzekucyjny nie wymagał zajęcia stanowiska a nawet gdyby o nie wystąpił byłoby to nieuprawnione.
Inicjatywa wierzyciela Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w C. nie będącego organem egzekucyjnym w zakresie zajęcia stanowiska w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego tym bardziej w formie postanowienia była zbędna i pozbawiona podstawy prawnej.
Powyższe oznacza, że skarga została wniesiona na akt administracyjny, który nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi cyt. wcześniej sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego następuje w szczególności w wypadku, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych.
Mając na względzie powyższe należało orzec jak w sentencji orzeczenia.