Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w C. odmówił, po uprzednim wznowieniu postępowania, uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] roku w przedmiocie określenia "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w C.– jako płatnikowi – wysokości nieodprowadzonego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wypłaconych wynagrodzeń ze stosunku pracy za okres od stycznia do czerwca 1992 roku.
Odwołanie od tej decyzji wniosła zarówno Spółka "A", jak również M. F.– jako osoba fizyczna.
Decyzją z dnia [...] roku, nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 4 i 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – Ordynacja podatkowa (Dz. U. nr 137, poz. 926 z późniejszymi zmianami), utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
Decyzję organu odwoławczego Spółka "A" zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż organ podatkowy "nie wydał decyzji o odpowiedzialności płatnika lecz wydał decyzję o odpowiedzialności inkasenta i przeciw domniemanemu inkasentowi prowadził egzekucję".
Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podkreślił, iż "przedmiotem zaskarżenia jest decyzja organu odwoławczego z dnia [...] roku w sprawie określenia Spółce jako płatnikowi nieodprowadzonych należności z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych. Tym samym za bezzasadny należy uznać zarzut o popełnionym błędzie polegającym na wydaniu przez pierwszoinstancyjny organ decyzji o odpowiedzialności płatnika".
Zarządzeniem z dnia 19 lutego 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącą Spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 złotych w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Wezwanie to, zawierające pouczenie, że nieuiszczenie wpisu spowoduje odrzucenie skargi, zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 25 lutego 2004 roku, co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, załączonego do akt sprawy.
Pomimo wezwania skarżąca Spółka do chwili obecnej wpisu sadowego nie uiściła.
Pismem z dnia 1 marca 2004 roku strona skarżąca, powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) stanowi, iż od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (§ 1). Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
Zgodnie z art. 220 § 3 tej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
Z powołanej regulacji wynika zatem, że odrzuceniu podlega skarga, która nie została opłacona w wyznaczonym przez Sąd terminie.
Z kolei rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi i umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie. Natomiast wówczas, gdy jest ona dotknięta brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (np. tak jak w rozpatrywanej sprawie – nieuiszczenie wpisu przez skarżącego), Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi.
Kierując się wymienionymi okolicznościami faktycznymi i prawnymi Sąd, działając na podstawie powołanych wyżej przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.