Uzasadnienie
T. J., reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r.
W toku postępowania Sąd ustalił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 października 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 384/09 oddalił skargę wspólnika skarżącego w spółce komandytowej prowadzonej pod firmą "A Spółka komandytowa" – J.M. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. Wyrok ten nie jest prawomocny, wniesiono bowiem od tego orzeczenia skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Pełnomocnik strony skarżącej nie zgłosił formalnego wniosku o zawieszenie postępowania, z uwagi na to że wobec jego klienta nie toczyło się i nie toczy postępowanie karne.
Obecny na rozprawie pełnomocnik organu odwoławczego wniósł o zawieszenie przedmiotowego postępowania podkreślając, iż ekonomika procesowa przemawia za przyjęciem takiego rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie ppsa, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie Sądu (vide: postanowienie NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 382/08).
Przesłankami zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa są: zależność postępowań w znaczeniu prejudycjalnym oraz to, aby oba postępowania (tu sądowoadministracyjne) pozostawały w toku. Wskazane w tym przepisie zależności polegają na tym, że oczekiwane rozstrzygnięcie, które ma zapaść w innej sprawie, rzutuje na oceny dokonane w sprawie, w której postępowanie zostaje zawieszone. Komentatorzy podzielają ten kierunek wykładni twierdząc, że odpowiada on istocie sądownictwa administracyjnego, bowiem do jednolitości orzecznictwa przywiązuje się dużą wagę. Zjawiskiem niepożądanym jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym.
Zatem pojęcie zależności, użyte w cytowanym przepisie, należy rozumieć szeroko (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III.). Jednolitość orzecznictwa - dając stan stałości, pewności i bezpieczeństwa prawnego - służy respektowaniu zasady równości wobec prawa. Równe traktowanie stron znajdujących się w takiej samej sytuacji faktycznej i prawnej oznacza, że wobec nich musi zapaść takie samo rozstrzygniecie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy pokreślić należy, że w rozpatrywane sprawie spór między stronami dotyczy zasadności uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wydatków na zakup przez podatnika paliw udokumentowanych fakturami VAT od podmiotów, które nie prowadziły faktycznej działalności gospodarczej w zakresie obrotu paliwami płynnymi. Wskazać w tym miejscu trzeba, że analogiczne zagadnienie dotyczące wspólnika skarżącego jest przedmiotem postępowania w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 384/09 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r., w której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 28 października 2009 r. oddalił jego skargę. Od powyższego wyroku wniesiono skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która do tej pory nie została rozpoznana.
W ocenie Sądu związek pomiędzy tymi postępowaniami jest na tyle ścisły, że wynik postępowania wywołanego skargą kasacyjną rzutuje na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy w takim stopniu, że uzasadnia on zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 384/09.
Podkreślić również należy, że zawieszono już na zgodny wniosek stron dwa inne, toczące się pod sygn. akt I SA/Gl 124/10 i I SA/Gl 163/10, postępowania wobec wspólników spółki komandytowej B. Z tych przyczyn – na podstawie art. 125 §1 pkt 1 ppsa – orzeczono jak w sentencji.