Uzasadnienie
W piśmie z dnia 12 kwietnia 2019 r. W.R., działając przez pełnomocnika, sformułowała skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...], nr [...], w której organ ten jako nieprawidłowe ocenił stanowisko skarżącej w przedmiocie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży nieruchomości gruntowej.
Skarga ta została opłacona w dniu 11 kwietnia 2019 r.
W piśmie z dnia 30 września 2019 r. pełnomocnik skarżącej oznajmił, że skargę tę cofa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, a takie cofnięcie wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne (nastąpi to, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności). Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.
Zdaniem Sądu w rozpatrywanym przypadku nie została spełniona żadna przesłanka niedopuszczalności cofnięcia skargi. Należało je zatem uznać za skuteczne i w rezultacie umorzyć postępowanie. Jako że strona uiściła wpis od skargi, a pismo to zostało cofnięte, jednocześnie trzeba było orzec o zwrocie tej opłaty sądowej.
Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.