Uzasadnienie
W dniu 10 kwietnia 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła złożona przez pełnomocnika działającego w imieniu "A" w C. skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 kwietnia 2004 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...].
W skardze o wznowienie postępowania podano, iż podstawę wznowienia postępowania w sprawie toczącej się pod sygn. I SA/Gl 152/04 stanowi wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r. w sprawie o sygn. P 13/05, w którym Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności art. 73 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z art. 2 i 45 ust. 1 z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie w jakim ustanawia on siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Skarga o wznowienie postępowania jest instytucją wyjątkową w tym znaczeniu, że przysługuje od ściśle określonych orzeczeń Sądu o właściwych sobie cechach. Ogólne warunki dopuszczalności wznowienia postępowania są następujące: musi istnieć orzeczenie Sądu, od którego została wniesiona skarga o wznowienie, orzeczenie to musi być prawomocne oraz musi ono kończyć postępowanie w danej sprawie. Dopuszczalne jest wznowienie postępowania zakończonego zarówno wyrokiem jak i postanowieniem. Co się tyczy postanowień kończących postępowanie w sprawie wydawanych przez Wojewódzkie Sądy Administracyjne to chodzi o postanowienia kończące postępowanie w tym znaczeniu, że kontynuowanie postępowania po ich wydaniu nie jest już możliwe, czy też wydanie wyroku rozstrzygającego kwestię legalności zaskarżonego aktu czy czynności stało się niedopuszczalne lub zbędne. Są to postanowienia zamykające drogę do wydania wyroku, dotyczące całości sprawy, będące ostatnim orzeczeniem w postępowaniu.
Przeciwieństwem postanowień kończących postępowanie w sprawie są postanowienia, które mogą być uchylane lub zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie jest w szczególności postanowienie o umorzeniu postępowania oraz odrzuceniu skargi (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak-Molczyk, Marta Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005 r., s. 537).
Tymczasem w niniejszej sprawie strona zażądała wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem Sądu z dnia 19 kwietnia 2004 r. wydanym w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Przedmiotowego postanowienia nie można zaliczyć do orzeczeń kończących postępowanie w sprawie. Z kolei orzeczenie ostateczne w sprawie toczącej się pod sygn. I SA/Gl 152/04 stanowiło postanowienie Sądu z dnia 16 sierpnia 2004 r. odrzucające skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] r., którego następnie prawomocność stwierdzono w dniu [...] 2005 r.
Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 276 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o niedopuszczalności skargi o wznowienie postępowania sądowego.