Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...]r. nr [...] określającą wobec A sp. z o.o. w R. kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od gier za maj 2010 r. z tytułu prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w kwocie [...]zł.
W podstawie prawnej decyzji wskazano art. 233 § 1 pkt 1, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz art. 8, art. 71 ust.1, ust. 2 pkt 1, ust. 3, art. 75 ust. 1, ust. 8, art. 129 ust. 1, art. 139 ust. 1, ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz.U. z 2009 r., Nr 201, poz. 1540 ze zm.).
Zasadnicza argumentacja skargi koncentruje się w niniejszej sprawie wokół kwestii zasadności stosowania przez organ podatkowy art. 139 ust. 1 ustawy o grach hazardowych w sytuacji, gdy wbrew Dyrektywie 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.) zaniechano notyfikacji projektu tego aktu prawnego. Skarżąca swoje uprawnienie do opodatkowania działalności (prowadzonej w oparciu o zezwolenie otrzymane w poprzednim stanie prawnym) na zasadach określonych w art. 45 a ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (t.j. Dz.U. z 2004 r., Nr 4, poz. 27 ze zm.) wywodzi także z treści art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych.
Dyrektor Izby Celnej w K. twierdzi natomiast, że ustawa o grach hazardowych nie zawiera tzw. przepisów technicznych, a więc jej projekt nie podlegał notyfikacji. Zdaniem organu II instancji brak także innych podstaw, uzasadniających stosowanie wobec skarżącej w 2010 r. sposobu opodatkowania określonego w nieobowiązującej już ustawie o grach i zakładach wzajemnych.
Na rozprawie w dniu 30 listopada 2011 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozpoznania przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi kasacyjnej w sprawie, która dotyczy zarysowanego powyżej sporu.
Pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w K. przychylił się do wniosku o zawieszenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
Wobec powyższego, a także ze względu na zasady ekonomiki procesowej Sąd stwierdził, że zaistniały przesłanki uwzględnienia zgodnego wniosku stron o zawieszenie postępowania sądowego, a zatem orzeczono jak w sentencji.