Uzasadnienie
Decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję organu pierwszej instancji i przekazało sprawę wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2003 do ponownego rozpatrzenia.
Decyzję odebrał osobiście w siedzibie organu pełnomocnik podatnika w dniu 30 kwietnia 2008 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych.
W dniu 2 czerwca 2008 r. (data nadania) pełnomocnik ten, będący doradcą podatkowym, złożył skargę na wyżej wymienioną decyzję.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że pełnomocnik strony uchybił ustawowemu terminowi do wniesienia skargi.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 lipca 2008 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi lub jego odpisu z dnia 21 sierpnia 2007 r. w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 14 lipca 2008 r.
Do chwili obecnej brak formalny skargi nie został usunięty.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
W rozpatrywanej sprawie wskazany wyżej trzydziestodniowy termin, liczony od dnia doręczenia decyzji, tj. od dnia 30 kwietnia 2008 r., upłynął zatem w dniu 30 maja 2008 r. Pełnomocnik skarżącego wniósł natomiast skargę w dniu 2 czerwca 2008 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności.
Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.
Ponadto należy także zauważyć, że skarga dotknięta jest brakiem formalnym w postaci braku pełnomocnictwa. Zgodnie bowiem z art. 37 § 1 ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W świetle z kolei art. 46 § 3 ppsa niedołączenie pełnomocnictwa należy traktować jako brak formalny pisma. Dlatego też wezwano pełnomocnika skarżącego, w trybie art. 49 ppsa, do usunięcia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, do jej odrzucenia.
W niniejszej sprawie, pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi, a termin do tego uzupełnienia, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 21 lipca 2008 r.
Reasumując – skarga została wniesiona po terminie, a ponadto dotknięta jest brakiem formalnym – taką skargę należało więc odrzucić.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.