Uzasadnienie
Skargą inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie A S.A. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...]r. nr [...]w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2004 w kwocie [...]zł.
Zasadniczy spór pomiędzy stronami tego postępowania sądowoadminsitracyjnego sprowadza się do kwestii opodatkowania budowli usytuowanych w podziemnych wyrobiskach górniczych oraz określenia ich wartości.
Trzeba w tym miejscu zaakcentować, że postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 110/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie o zgodność z konstytucją przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Kwestią sporną w tamtej sprawie, jak i w niniejszym postępowaniu jest opodatkowanie podziemnej infrastruktury wyrobisk górniczych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym, sąd może zawiesić postępowanie z urzędu.
Jest w tej sprawie bezspornym, że istota problemu sprowadza się w gruncie rzeczy do oceny, czy urządzenia i obiekty znajdujące się w podziemnych wyrobiskach górniczych podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Analogiczne zagadnienie było przedmiotem rozważań Sądu w wielu postępowaniach, w tym także w sprawie o sygn. I SA/Gl 110/09. W tamtym postępowaniu Sąd postanowił wystąpić do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W tym stanie rzeczy przyjęto, że ekonomia procesowa, a także względy natury celowościowej i słusznościowej, przemawiają za potrzebą zawieszenia postępowania w razie badania przez Trybunał Konstytucyjny kwestii zgodności z Konstytucją lub aktami wyższego rzędu przepisów aktu normatywnego, które stanowiły podstawę do wydania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie zachodzi okoliczność opisana w pkt 1 wyżej cytowanego przepisu, dlatego też na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.