Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 19 września 2018 r., sygn. akt I SA/Gl 646/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, oznaczone w sentencji postanowienia, w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie podatku od nieruchomości za 2015 r.
Skarżący, działając jako radca prawny, wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę kasacyjną może wnieść strona po doręczeniu jej odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Uzasadnienie wyroku sporządza się w terminie czternastu dni od dnia zgłoszenia wniosku.
Stosownie zaś do art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z treści cytowanych przepisów wynika, że w przypadku oddalenia skargi, brak jest możliwości wywiedzenia skargi kasacyjnej bez uprzedniego złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenia stronie składającej wniosek odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
W niniejszej sprawie, skarżący wniosku takiego nie złożył. Tym samym, wobec braku wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uzasadnienie nie zostało sporządzone, ani doręczone skarżącemu. Powyższe oznacza, że wniesioną skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną i jako taka podlegała ona odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji.