Uzasadnienie
Grupa C. sp. z o.o. sp.k. w J. (dalej: skarżąca, spółka), reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Katowicach, dotyczącą podatku od towarów i usług za miesiące od września do grudnia 2017 r.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 maja 2023 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi; złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (np. odpis z KRS); podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, skierowana do pełnomocnika strony skarżącej w dniu 1 czerwca 2023 r. została doręczona skutecznie w dniu 6 czerwca 2023 r.
Na wezwanie nie udzielono jakiejkolwiek odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Na podstawie art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W świetle z kolei art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Nadto, zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Dokumentem stwierdzającym umocowanie do reprezentacji strony w odniesieniu do spółek prawa handlowego jest aktualny odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego.
Z kolei na podstawie art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie natomiast z art. 231 zdanie pierwsze p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne.
Niedołączenie pełnomocnictwa oraz dokumentu, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a. należy traktować jako brak formalny pisma. Brakiem takim jest również nie podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna.
W niniejszej sprawie wezwano pełnomocnika spółki, w trybie art. 49 p.p.s.a., do usunięcia wskazanych braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Na podstawie bowiem tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia jej braków obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a., do jej odrzucenia.
Wyjaśnić trzeba, iż do skargi nie dołączono pełnomocnictwa, pomimo wymienienia go wśród załączników do skargi, na co zwrócił też uwagę organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę. Do skargi nie załączono także odpisu z KRS ani nie podano w niej wartości przedmiotu zaskarżenia. Co istotne, w rozpatrywanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, decyzja organu administracji publicznej dotyczy bowiem ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług.
W niniejszym przypadku przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczona została skutecznie w dniu 6 czerwca 2023 r., dlatego też siedmiodniowy termin przewidziany dla uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 13 czerwca 2023 r.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.