Uzasadnienie
W piśmie z dnia 22 grudnia 2012 r. skarżąca W. W. zawarła skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...], nr [...],[...], utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...], nr [...],[...], którą odmówiono skarżącej umorzenia należności z tytułu nieopłaconych w terminie składek w części finansowanej przez płatnika składek w łącznej wysokości [...] zł, w tym:
- a) składek na ubezpieczenie społeczne za okres 08/2000-10/2002, 08/2005, 06/2006, 10/2006, 07/2007 w kwocie [...] zł;
- b) składek na ubezpieczenie zdrowotne za okres 11/2000-10/2002, 05/2005 w kwocie [...] zł;
- c) odsetek za zwłokę w kwocie [...] zł, naliczonych na 12 sierpnia 2009 r.
W piśmie z dnia 17 kwietnia 2013 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a takie cofnięcie wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne (nastąpi to, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności). Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zdaniem Sądu w rozpatrywanym przypadku nie została spełniona żadna przesłanka niedopuszczalności cofnięcia skargi. Należało je zatem uznać za skuteczne i w rezultacie umorzyć postępowanie, co uczyniono.