Uzasadnienie
S. Ś., reprezentowany przez pełnomocnika – doradcę podatkowego M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 1 sierpnia 2011r. pełnomocnik skarżącego wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie doręczona została pełnomocnikowi w dniu 23 sierpnia 2011 r.
W piśmie z dnia 25 sierpnia 2011 r. pełnomocnik nadesłał potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu pełnomocnictwa.
W piśmie z dnia 9 września 2011 r. (nadanym w tym samym dniu) pełnomocnik poinformował Sąd, iż z dniem 9 września 2011 r. wypowiada pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego S. Ś.. Powyższe pismo Sąd otrzymał w dniu 12 września 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Ponadto, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpatrywanej sprawie siedmiodniowy termin przewidziany do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 sierpnia 2011 r. Brak powyższy nie został usunięty, co obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Powyższego faktu nie zmienia w żaden sposób fakt wypowiedzenia pełnomocnictwa przez doradcę podatkowego, albowiem wypowiedzenie to nastąpiło już po upływie terminu na usunięcie braku formalnego skargi. Niewykonanie przez pełnomocnika wezwania Sądu obciąża zatem skarżącego – mocodawcę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2010 r., sygn. akt I OZ 465/10, opubl. w zbiorze orzeczeń Lex pod nr 643409).
Mając na uwadze powyższe - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.