Uzasadnienie
W interpretacji indywidualnej z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta C. uznał za nieprawidłowe stanowisko A w C., zgodnie z którym podmiot ten, jako jednostka budżetowa, nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości od części budowli, która zostanie wydzierżawiona i posłuży dzierżawcy do prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiocie gastronomii.
Na tę interpretację indywidualną pełnomocnik A, będący radcą prawnym, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, do której załączył wierzytelne odpisy: dokumentu z dnia 1 grudnia 2006 r. stwierdzającego udzielenie mu pełnomocnictwa przez Dyrektora A oraz dokumentu z dnia 21 czerwca 2011 r., nr 00131/2011 stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa temu Dyrektorowi przez Zarząd Województwa [...].
W dniu 27 maja 2013 r. Przewodniczący Wydziału I wydał zarządzenie o wezwaniu pełnomocnika A do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez:
- – złożenie pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez Zarząd Województwa Dyrektorowi A i obejmującego reprezentowanie w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi oraz pełnomocnictwa udzielonego przez tego Dyrektora (na podstawie pełnomocnictwa udzielonego mu przez Zarząd Województwa) wzywanemu pełnomocnikowi A do reprezentowania A w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym albo przed sądami administracyjnymi;
- – złożenie dokumentu, z którego wynikałyby zasady oraz tryb działania Zarządu Województwa (statutu Województwa).
W wezwaniu tym zwrócono uwagę, że pełnomocnictwo udzielone pełnomocnikowi A przez Dyrektora A pochodzi z daty wcześniejszej niż pełnomocnictwo udzielone temu Dyrektorowi przez Zarząd Województwa. Podkreślono też, że pełnomocnictwo udzielone Dyrektorowi przez Zarząd Województwa nie obejmuje zakresem postępowania przed sądami administracyjnymi, a ponadto zawiera klauzulę o niemożności przenoszenia go na inne osoby.
Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi A w dniu 5 czerwca 2013 r. i dotychczas nie spotkało się ono z żadną jego reakcją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W myśl art. 37 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., jeżeli strona działa przed sądem przez pełnomocnika, to jest on obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. O obowiązku tym stanowi również art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma, a więc także do skargi, należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo to wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
Co więcej, w przypadku gdy działa on w imieniu osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową to powinien nadto dołączyć dokument stwierdzający umocowanie do jej reprezentowania przez osobę, która pełnomocnictwa udzieliła. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W odniesieniu do wojewódzkich samorządowych jednostek organizacyjnych dokumentem takim jest statut województwa, gdyż to on określa zasady i tryb działania zarządu województwa, do którego zadań należy między innymi kierowanie, koordynowanie i kontrolowanie działalności takich jednostek, w tym zatrudnianie i zwalnianie ich kierowników [art. 41 ust. 2 pkt 6 i ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j. - Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.)]. Poza tym, jak stanowi art. 57 § 1 tej ustawy, oświadczenia woli w imieniu województwa składa marszałek województwa wraz z członkiem zarządu województwa, chyba że statut województwa stanowi inaczej.
Niedołączenie tych dokumentów do skargi uniemożliwia zweryfikowanie, czy osoba, która skargę podpisała, była do tego upoważniona i stanowi brak formalny tego pisma. Stosownie zaś do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Skoro więc w rozpatrywanym przypadku wezwanie takie doręczono pełnomocnikowi A w dniu 5 czerwca 2013 r., to powinno być ono wykonane najpóźniej w środę 12 czerwca 2013 r. Jako że to nie nastąpiło, skargę przez niego wniesioną należało odrzucić na podstawie ostatnio powołanego przepisu.