Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 lipca 2011 r. E. i A.F. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (za pośrednictwem organu) skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nr [...] określającą
E. i A.F. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. w kwocie [...] zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 sierpnia 2011 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłki zawierające powyższe wezwania zostały doręczone skarżącym w dniu 5 września 2011 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnych pokwitowaniach odbioru zamieszczonych w aktach tej sprawy.
W piśmie z dnia 12 września 2011 r. skarżąca E.F. podała wartość przedmiotu zaskarżenia. Jednocześnie załączyła do niego podpisane przez siebie pismo procesowe, stanowiące polemikę z odpowiedzią na skargę. W piśmie tym oświadczyła również, że w związku z wezwaniem do usunięcia braków formalnych skargi przesyła dwa egzemplarze złożonej skargi, które nie zostały jednak do pisma załączone.
Skarżący A.F. natomiast do chwili obecnej nie odpowiedział na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, zaś wymogi formalne każdego pisma strony określone zostały szczegółowo w art. 46 § 1 cytowanej ustawy. Zatem, art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne.
Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). Jak natomiast wynika z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, Przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, wynikającym z art. 58 § 1 pkt 3 wskazanej wyżej ustawy. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż skarżąca E.F. w terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazała jedynie wartość przedmiotu zaskarżenia, zaś nie podpisała, ani nie nadesłała podpisanego egzemplarza skargi.
Natomiast skarżący A.F. w ogóle nie zareagował na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Termin zaś do uzupełnienia braków formalnych skargi, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 12 września 2011 r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.