Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 marca 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu drogowego w K. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...].
Skarżący uiścił wpis w kwocie 100 zł oraz nadesłał odpis skargi celem doręczenia go uczestnikowi postępowania. Odpis skargi został także doręczony Dyrektorowi Izby Skarbowej w K..
Pismem z dnia 23 czerwca 2005 r. skarżący cofnął skargę, stwierdzając, że czyni tak ze względu na otrzymanie interpretacji dokonanej przez Sekretarza Stanu w Ministerstwie Finansów, z której wynika, iż stanowisko wyrażone w skardze jest nietrafne. Wniósł zarazem o zwrot uiszczonego przez siebie wpisu w kwocie 100 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zostanie uznane za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, dwie ostatnio wspomniane sytuacje nie mają miejsca w rozpatrywanej sprawie, a zatem dokonane w jej ramach cofnięcie skargi jest skuteczne.
Stosownie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie skutecznego cofnięcia skargi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania i dlatego orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji.
W świetle art. 232 § 1 pkt 1 tego Prawa Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego jedynie w przypadku, gdy cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono. Tymczasem w rozpatrywanej sprawie takie wysłanie miało miejsce i wobec tego należało zastosować art. 232 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana.
W związku z powyższym na podstawie ostatnio przywołanego przepisu orzeczono jak w punkcie drugim sentencji.