Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] r., nr [...] wydane w sprawie zarzutów, jakie skarżąca J. C. zgłosiła w sprawie prowadzonej przeciwko niej egzekucji opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty za postój pojazdu samochodowego na drodze publicznej w strefie płatnego parkowania.
W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Wniosek nie może zostać uwzględniony.
Co prawda, stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie ulega jednak wątpliwości, że przed zweryfikowaniem istnienia przesłanek przesądzających o zasadności takiego wniosku niezbędne jest ustalenie, że dany akt administracyjny podlega wykonaniu, a warunek ten zostaje spełniony wówczas, gdy dokonuje on zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podkreślenia zatem wymaga, że choć każdy akt administracyjny wywołuje określone następstwa prawne, to nie każdy podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji płynących zeń uprawnień lub też konieczność podporządkowania się określonym w nim obowiązkom [tak Ł. Strzępek (w:) "Pisma stron w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, orzecznictwo, wzory", R. Mikosz (red.), Warszawa 2008, str. 188].
Odnosząc te spostrzeżenia do rozpatrywanego przypadku, dostrzec trzeba, że postanowienie organu nadzoru utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych przez skarżącą zarzutów przesądza kwestię dopuszczalności dalszego prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Nie przyznaje ono natomiast skarżącej praw ani nie nakłada na nią obowiązków, w tym nie jest źródłem powinności zapłaty egzekwowanej należności. W sferze materialnoprawnej nie wywołuje zatem jakichkolwiek innych skutków aniżeli te, które istniały przed jego wydaniem. Nie dokonuje więc zmian w zakresie praw lub obowiązków skarżącej i tym samym nie podlega wykonaniu, co oznacza, że wniosek o wstrzymanie jego wykonania nie może zostać uwzględniony (por. m. in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 990/15, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2015 r., sygn. akt II FZ 943/15 czy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Kr 1450/16, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe, uznać należało, że rozpatrywane żądanie skarżącej jest bezprzedmiotowe i jako takie podlega oddaleniu. Z tych względów wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne. Dla porządku jedynie dodania wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie wyżej powołanego art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.