Uzasadnienie
W dniu [...] roku R. i A. B. wnieśli za pośrednictwem Izby Skarbowej w K. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r.
W odpowiedzi udzielonej na powyższą skargę Dyrektor Izby Skarbowej oświadczył, iż działając w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) uwzględnił skargę w całości, toteż wnosi o umorzenie postępowania sądowego. Organ odwoławczy dołączył własną decyzję z dnia [...]r. o nr [...], którą uchylono decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...]r. nr [...] oraz umorzono postępowanie w sprawie.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania podatkowego wyjaśniając, iż Urząd Skarbowy w T. dokonując rozliczenia za rok 1997 uznał kontynuację "dużej ulgi mieszkaniowej" i prawo odliczeń wydatków z tym związanych od dochodu, toteż rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu w B. naruszałoby art. 121 Ordynacji podatkowej,
W piśmie procesowym z dnia [...]r. R. i A. B. oświadczyli, iż wobec bezprzedmiotowości dalszego postępowania w sprawie – przychylają się do wniosku organu podatkowego o umorzenie postępowania sądowego.
Mając zatem na uwadze, że przedmiot skargi w postaci decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] nie istnieje, a żądaniu strony stało się zadość, Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że postępowanie w powyższej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił zatem umorzyć postępowanie sądowe.
SW