Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 30 stycznia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę I. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...].
Mocą prawomocnego postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 3 lutego 2006 r. ustanowiono dla skarżącej adwokata z urzędu.
W dalszej kolejności Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata G. J., który w stosownym terminie złożył pełnomocnictwo procesowe.
W dniu 26 maja 2009 r. do sądu I instancji wpłynęła skarga kasacyjna od wskazanego na wstępie wyroku sporządzona przez wyznaczonego w tej sprawie pełnomocnika z urzędu. W tych ramach pełnomocnik zwrócił się między innymi z wnioskiem o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych.
Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną strony skarżącej. W uzasadnieniu tego orzeczenia zaakcentowano, że odstąpiono od orzeczenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu z uwagi na brak oświadczenia, o którym mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Pismem procesowym z dnia 28 września 2009 r. adwokat skarżącej ponowił wniosek o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego świadczonego przez niego z urzędu. W tych ramach oświadczył, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Ustalono w tej sprawie, że przyznany skarżącej pełnomocnik z urzędu, pomimo prawidłowego zawiadomienia o terminie, nie stawił się w dniu 8 sierpnia 2007 r. na posiedzenie jawne Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie II FSK 950/06, na którym rozpoznano sporządzoną przez niego skargę kasacyjną. Stosowna notatka w tym względzie znajduje się w aktach tej sprawy.
Wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi w tej sprawie kwotę [...]zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w stosownych przepisach. Zasady przyznania tego wynagrodzenia reguluje wspomniane wyżej rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Podstawę przyznania powyższej opłaty stanowią stawki minimalne określone w § 18 rozporządzenia.
Stawka minimalna w tej sprawie w pierwszej instancji wynosi 180 zł, co wynika z § 18 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia. Z kolei stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (adwokat nie brał udziału w rozprawie przed NSA stąd nie ma zastosowania w tej sprawie stawka zwiększona z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a), w przypadku, gdy sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji wynosi 75 % stawki z § 6 pkt 2 rozporządzenia, nie mniej jednak niż 120 zł (§ 18 ust. 1 pkt 2 lit. b). Z tych względów stawka minimalna w tym konkretnym przypadku wynosi 135 zł.
Nadto, w ramach ogólnych zasad ustalających wynagrodzenie adwokata za zastępstwo prawne należy zwrócić uwagę, że zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, przedmiotowe wynagrodzenie zostaje przez Sąd podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W wyniku poczynionych wyżej wywodów, działając na podstawie art. 250 P.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, Sąd orzekł o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane w ramach prawa pomocy w kwocie 135,00 zł., podwyższonej ponadto - stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia - o stawkę podatku od towarów i usług, wynoszącą 29,70 zł, co łącznie stanowi kwotę 164,70 zł.