Uzasadnienie
W zaskarżonej interpretacji indywidualnej z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając z upoważnienia i w imieniu Ministra Finansów, stwierdził, że nieprawidłowe jest stanowisko, jakie skarżąca A Sp. z o.o. w S. przedstawiła we wniosku z dnia 26 listopada 2014 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia za transfer wszystkich praw i obowiązków istniejących relacji z klientami.
Zastępca Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach zarządził w dniu 1 lipca 2015 r. wezwanie skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu, który by wykazywał umocowanie do wniesienia skargi i określał sposób reprezentacji skarżącej (KRS). W wezwaniu tym zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczono je skarżącej w dniu 8 lipca 2015 r. i jak dotąd nie spotkało się z żadną jej reakcją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu wskutek niewykonania wezwania do uzupełnienia jej braku formalnego.
Należy bowiem mieć na względzie, że w myśl art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w odniesieniu do spółek handlowych odpowiedni w tym względzie jest dokument zawierający informacje z Krajowego Rejestru Sądowego.
Jednocześnie akcentuje się, że niedołączenie takiego dokumentu do skargi sprawia, iż jest ona dotknięta brakiem formalnym [zob. m. in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07 oraz z dnia 5 października 2010 r., sygn. akt I FSK 1148/10, jak również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08 (dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl)].
Stosownie z kolei do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie takiego wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeżeli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym podlega ona odrzuceniu przez sąd.
Odniesienie powyższego do rozpatrywanego przypadku wymaga stwierdzenia, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi skarżąca powinna wykonać najpóźniej w środę 15 lipca 2015 r. Jako że tego nie uczyniła, skargę przez nią wniesioną należało odrzucić na podstawie ostatnio powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.