Uzasadnienie
W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła, złożona w imieniu J. P. i za pośrednictwem Izby Skarbowej w K. Ośrodka Zamiejscowego w C., skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] roku nr [...]. Skargę sporządził i podpisał radca prawny. Pismem z dnia 26 lutego 2004 r. autor skargi został wezwany przez Sąd do usunięcia w terminie 7 dni braków skargi w postaci: uiszczenia wpisu sądowego oraz złożenia pełnomocnictwa. Wezwanie to adresat otrzymał w dniu 2 marca 2004 r., zatem termin zawartego w nim polecenia upływał 9 marca br. W wezwaniu zawarte zostało jednocześnie pouczenie o skutkach nieusunięci braków formalnych.
Wpis w wysokości 400 zł został uregulowany w terminie, natomiast brakujące pełnomocnictwo zostało wysłane do Sądu w dniu 10 marca 2004 r., co potwierdza data stempla pocztowego na kopercie dołączonej do akt sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest pismem procesowym, które wszczyna postępowanie sądowoadministracyjne. Stąd też ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) określa warunki, którym powinno odpowiadać pismo procesowe, ustalając ponadto dodatkowe wymogi dla skargi, w tym składanej przez pełnomocnika strony. Zgodnie z art. 37 § 1 wymienionej ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedołączenie pełnomocnictwa do skargi stanowi brak formalny, który może być usunięty w trybie art. 49 § 1 w/w ustawy, podobnie jak inne braki formalne.
W rozpatrywanej sprawie bezsporną okolicznością jest fakt, iż pełnomocnik strony skarżącej, składając skargę, nie dołączył do niej pełnomocnictwa. Wezwany do usunięcia tego braku, z pouczeniem o skutkach jego nieuzupełnienia w terminie, skierował do Sądu pismo, zawierające brakujący dokument, dopiero w dniu 10 marca 2004 r., a więc z jednodniowym opóźnieniem. Wraz z dokonaną czynnością nie złożono wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku.
Siedmiodniowy termin na uzupełnienie lub poprawienie braków pisma jest terminem ustawowym i nie może być przez przewodniczącego przedłużony ani skrócony. W art. 49 § 2 wymienionej ustawy ustawodawca, kierując się ekonomią procesową, przyjął zasadę, iż pismo, którego strona nie uzupełniła lub nie poprawiła w wyznaczonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponieważ rozpatrywany problem odnosi się do szczególnego rodzaju pisma procesowego, jakim jest skarga, a więc żądanie wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego, stwierdzenie iż braki skargi zostały uzupełnione po terminie, wywołuje skutek określony w art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zwrócić też trzeba uwagę i na tę okoliczność, iż jeżeli braki formalne pisma zostały usunięte po upływie wyznaczonego terminu, to pismo należy traktować jako wniesione w dacie owego spóźnionego usunięcia braków formalnych (a contrario z art. 49 § 3).
W sumie zatem, mając na uwadze podniesione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.