Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta K., działając na podstawie art. 18 ust. 2 i 3 w związku z art. 2 pkt.13 ustawy z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2008 r. Nr 88, poz. 539) oraz art. 209, 216 – 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) nie wyraził zgody na umorzenie A. R. zaległości w podatku od spadków i darowizn w wysokości [...]zł.
Stosując się do pouczenia zawartego w powyższym postanowieniu, A. R. zaskarżyła je skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2010r. Sąd zawiesił postępowanie do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały wyjaśniającej zagadnienie prawne, czy postanowienie przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie ulgi podatkowej, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Postanowieniem z dnia 29 marca 2010r. postępowanie sądowe zostało podjęte.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej ppsa., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Zaznaczyć należy w tym miejscu, iż zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt II FPS 9/09, podjętą w dniu 1 marca 2010r., postanowienie przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego w przedmiocie ulgi podatkowej, o którym mowa w art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że takie postanowienie nie należy do grupy postanowień, wymienionych w art. 3 § 2 pkt.2 ppsa., podlegających kognicji sądów administracyjnych. Nie jest ono bowiem postanowieniem, od którego służy zażalenie, ani postanowieniem kończącym sprawę, ani też rozstrzygającym sprawę co do istoty. Nie stanowi ono ponadto aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt.6 ppsa, tj. aktu organu jednostki samorządu terytorialnego podejmowanego w sprawach z zakresu administracji publicznej, innego niż akty prawa miejscowego.
Końcowo zaznaczyć należy, w ślad za stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż możliwość zbadania legalności postanowienia przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego istnieje w ramach rozpoznawania skargi na decyzję dyrektora izby skarbowej, w przedmiocie zastosowania ulgi płatniczej odnośnie podatków i opłat, o których mowa jest w art. 18 ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt.6 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.