Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], nr [...] Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej J. K. jako osoby trzeciej za zaległości A Sp. z o. o. w B. istniejące w podatku dochodowym od osób fizycznych w łącznej kwocie [...] zł, odsetki za zwłokę od tej zaległości w kwocie [...] zł oraz koszty egzekucyjne do pobrania w kwocie [...] zł.
Następnie Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia, po rozpatrzeniu odwołania, uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dotyczącej orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej J. K. w zakresie kosztów egzekucyjnych i orzekając co do istoty sprawy obniżył wysokość tych kosztów z kwoty [...] zł do kwoty [...] zł.
Na powyższą decyzję J. K. wniósł skargę, zawierając w jej ramach wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący poinformował, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Oświadczył również, że "brak wstrzymania wykonania decyzji może spowodować rażącą szkodę w postaci pozbawienia [go] środków finansowych w kwocie ponad [...] zł, co stanowi prawie dwukrotność [jego] zarobków netto". Do skargi załączył m. in. umowę o pracę z dnia 30 września 2008 r., z której wynika, że otrzymuje wynagrodzenie w wysokości [...] zł, dodatek funkcyjny w wysokości [...] zł oraz premię uznaniową.
Postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W treści uzasadnienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. podniósł, że skarżący "w żaden sposób nie wykazał, iż w stosunku do niego zachodzą okoliczności faktyczne o charakterze wyjątkowym", zaznaczając przy tym, że skarżący poprzestał jedynie na ogólnikowym stwierdzeniu dotyczącym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody. Ponadto organ stwierdził, że z załączonej do wniosku umowy o pracę nie wynika, aby sytuacja skarżącego była wyjątkowa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa) w razie wniesienia skargi organ, który wydał zaskarżoną decyzję lub postanowienie, może z urzędu lub na wniosek skarżącego wstrzymać ich wykonanie w całości lub w części. Stosownie jednak do art. 61 § 3 ppsa odmowa wstrzymania wykonania aktu przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu, który po przekazaniu doń skargi może wydać postanowienie uwzględniające taki wniosek.
Przystępując zatem do rozpoznania wniosku, odnotować trzeba w pierwszej kolejności, że w myśl art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi do sądu co do zasady nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Tym samym postanowienie o wstrzymaniu wykonania przełamuje tę zasadę i może być wydane jedynie w okolicznościach faktycznych o charakterze wyjątkowym, które, w świetle treści przywołanego już art. 61 § 3 ppsa, polegają na niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozpoznając złożony w niniejszej sprawie wniosek, należy stwierdzić, że brak jest podstaw do jego uwzględnienia. Składając ów wniosek, strona nie wykazała, aby wykonanie decyzji stanowiło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy też spowodowało trudne do odwrócenia skutki. Skarżący ograniczył się bowiem jedynie do sprecyzowania żądania, a następnie podał jego bardzo lakoniczne uzasadnienie. Poprzestał on mianowicie na oświadczeniu o pozbawieniu go środków finansowych w kwocie ponad [...] zł, nie udowodnił jednak, że okoliczność ta będzie się dla niego wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak tego wymaga art. 61 § 3 ppsa. Poza załączeniem umowy o pracę, nie przedstawił on przecież żadnych innych dokumentów, które obrazowałyby jego aktualną sytuację finansową.
Nie sposób więc, oceniając tak sformułowany wniosek, stwierdzić istnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji. Trafnie zatem zauważył organ odwoławczy w swym postanowieniu, iż skarżący nie wykazał, iż w stosunku do niego zachodzą okoliczności faktycznie o charakterze wyjątkowym. Okoliczności takiej nie stanowi zwłaszcza, niejako sama przez się, konieczność spłaty, choćby w trybie egzekucyjnym, należności wynikającej z decyzji podatkowej, gdyż należy ona do normalnych następstw tego rodzaju aktu i z tego punktu widzenia nie można jej na pewno uznać za fakt o charakterze nadzwyczajnym. Argumentów mających uzasadniać zastosowanie nadzwyczajnej instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie dopatrzył się także Sąd, analizując akta sprawy.
W tym stanie rzeczy Sąd na mocy art. 61 § 3 ppsa orzekł jak w sentencji.