Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 lipca 2011 r. J.G. reprezentowany przez pełnomocnika będącego doradcą podatkowym wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (za pośrednictwem organu) skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] nr [...] określającą J.G. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. w kwocie [...] zł.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 sierpnia 2011 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika strony o treści art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej, wskazując ponadto, że dowód uiszczenia opłaty skarbowej od dokumentu stwierdzającego ustanowienie pełnomocnictwa należy złożyć w tut. Sądzie w terminie 7 dni.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie i pouczenie została doręczona w dniu 26 sierpnia 2011 r., co znajduje potwierdzenie na zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach tej sprawy.
W piśmie z dnia 30 sierpnia 2011 r. pełnomocnik skarżącego wskazał, że w związku z otrzymanym wezwaniem przedkłada dowód uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa udzielonego mu przez J.G. Natomiast do chwili obecnej nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis ten nakłada zatem na stronę wszczynającą postępowanie w danej instancji w drodze skargi, skargi kasacyjnej lub skargi o wznowienie postępowania obowiązek podania wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. Niedochowanie zaś tego wymogu stanowi brak formalny pisma, który podlega usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a. (zob. M. Niezgódka – Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 535). W myśl zatem art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W przypadku więc, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania obliguje sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie, gdyż termin do uzupełnienia braku skargi, wyznaczony przez Sąd w wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, upłynął bezskutecznie w dniu 2 września 2011 r. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.