Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę wniesioną na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego.
Przesyłka polecona z dnia 4 września 2015 r. zawierająca odpis powyższego postanowienia oraz pismo wskazujące, że od postanowienia przysługuje skarga kasacyjna, została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 września 2015 r.
W dniu 17 września 2015 r. (data nadania) pełnomocnik strony skarżącej złożył zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 2 września 2015 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.
Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "ppsa") oraz art. 220 § 3 w zw. z art. 214 § 1 ppsa. Wskazując na powyższe naruszenie prawa pełnomocnik strony skarżącej wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia.
Uzasadniając zażalenie pełnomocnik strony skarżącej podniósł, że wpis od skargi został uiszczony w terminie przez osobę trzecią. Wprawdzie w tytule wpłaty nie podano sygnatury akt sprawy, to jednak zdaniem pełnomocnika strony skarżącej, wpis można było zidentyfikować jako należny w niniejszej sprawie. Następnie autor zażalenia przywołał poglądy wyrażone w orzecznictwie oraz doktrynie, w myśl których uiszczenie wpisu przez osobę trzecią jest dopuszczalne i skuteczne.
W końcowej części zażalenia pełnomocnik strony skarżącej przedstawił argumentację przemawiającą za zasadnością wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, a nie skargi kasacyjnej, pomimo takiego wskazania w piśmie doręczającym postanowienie z dnia 2 września 2015 r.
Nadto odnotować należy, że w świetle kasowego potwierdzenia uiszczenia wpisu od skargi, dołączonego do akt dopiero w dniu 24 września 2015 r., kwotę, o której mowa wpłacił K.B..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd zauważył rozbieżności dotyczące interpretacji art. 173 § 1 ppsa w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją dokonaną ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) i art. 194 § 1 pkt 1a ppsa i w konsekwencji różnice, co do środka odwoławczego przysługującego na postanowienie o odrzuceniu skargi w przypadku, o którym mowa w art. 220 § 3 ppsa. Z tego względu, pomimo pouczenia o przysługującej skardze kasacyjnej, Sąd przyjął zażalenie do rozpoznania, zgodnie z intencją strony.
Wobec tego odnotować trzeba, że zgodnie z art. 195 § 2 ppsa, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Przepis ten stanowi podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, który postanowienie wydał.
W omawianej sprawie nie ulega wątpliwości, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co uprawniło Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Słusznie podnosi pełnomocnik strony skarżącej, że błędnie przyjęto, iż wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Z załączonego bowiem do zażalenia kasowego dowodu uiszczenia wpisu wynika, że wpis ten został uiszczony przez K. B.. Powyższe doprowadziło do tego, że Sąd nie zidentyfikował sprawy, której opłata ta dotyczy i uznał, że strona skarżąca nie uiściła wpisu. Stwierdzić zatem trzeba, że skarga została prawidłowo opłacona w ustawowym terminie przewidzianym dla dokonania tej czynności, co pozwala na skierowanie sprawy do rozpoznania.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 195 § 2 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.