Uzasadnienie
A Sp. z o.o. w K. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach, oznaczone w sentencji postanowienia, w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 czerwca 2020 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
Przesyłka polecona zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została doręczona skarżącej w dniu [...] r.
Brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W myśl art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu – art. 29 p.p.s.a. Przepis ten nie wskazuje, o jaki konkretnie dokument chodzi, jednakże w przypadku spółek kapitałowych przyjmuje się zasadniczo, że jest to dokument pochodzący z Krajowego Rejestru Sądowego (por. postanowienie NSA z 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06). Co do zasady brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony stanowi brak formalny, którego nieusunięcie prowadzi do odrzucenia skargi - art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym określono w art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Wobec powyższego do skargi znajduje zastosowanie art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., w których to przepisach ustawodawca wprowadził wymóg podpisania skargi przez skarżącego albo jego przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa, także dołączenia do niej pełnomocnictwa.
W konsekwencji znajduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (por. postanowienia NSA z dnia: 15 kwietnia 2014r., sygn. akt I GSK 577/14, z dnia 17 czerwca 2014r., sygn. akt II GSK 1375/14, z dnia 17 września 2014r., sygn. akt I OSK 2106/14, z dnia 17 listopada 2014r., sygn. akt I FSK 1505/14).
Z akt niniejszej sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi została doręczona skarżącej w dniu [...] r. Tym samym termin na uzupełnienie ww. braku formalnego upłynął bezskutecznie w dniu 3 sierpnia 2020 r. Skoro zatem w rozpoznawanej sprawie brak formalny skargi nie został uzupełniony, albowiem nie nadesłano odpisu z KRS skarżącej, skargę należało odrzucić.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.