Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 czerwca 2008 r. A.B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...], którym stwierdzono, że odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta J. z dnia [...] nr [...] w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2008 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lipca 2008 r., zawartym w piśmie z dnia 29 lipca 2008 r. wezwano skarżącego (pod rygorem odrzucenia skargi), aby w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania uzupełnił brak formalny skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, celem doręczenia go uczestnikowi postępowania.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru skarżący odebrał wezwanie w dniu 1 sierpnia 2008 r., jednakże brak formalny skargi nie został uzupełniony (strona nadesłała jedynie pismo, w którym poinformowała o uiszczeniu wpisu i oświadczyła, że wnioskuje o "ponowne rozpatrzenie mojego pisma, które znajduje się w tutejszym sądzie").
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Niezłożenie odpisu skargi, celem doręczenia jej uczestnikowi postępowania, stanowi zatem brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W niniejszej sprawie skarżący nie zastosował się do prawidłowo doręczonego i opatrzonego właściwym rygorem wezwania, wskutek czego brak formalny skargi pozostał nieuzupełniony.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym, a zatem orzeczono jak w sentencji.