Uzasadnienie
Skarżąca spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K., skargę na decyzję tego organu z dnia [...] Nr [...].
Po otrzymaniu skargi wraz z odpowiedzią na tę skargę i aktami administracyjnymi, Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wezwanie wraz z pouczeniem, o skutkach jego niewykonania (tj. odrzuceniu skargi po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu od dnia doręczenia wezwania) zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 24 sierpnia 2011 r. (potwierdzenia odbioru).
Zatem termin do uzupełnienia braku upłynął odpowiednio dnia 31 sierpnia 2011 r. (środa). Z kolei skarżąca uzupełniła brak formalny skargi dopiero w dniu 1 września 2011 r., co wynika z potwierdzenia nadania do tut. Sądu pisma procesowego z dnia 31 sierpnia 2011 r. wraz z odpisem z rejestru przedsiębiorców.
Dlatego też uzupełnienie braku skargi jako dokonane po upływie przewidzianego terminu okazało się być bezskuteczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni.
W przypadku natomiast gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, obliguje sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ppsa do jej odrzucenia.
W myśl z kolei art. 28 ppsa, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 ppsa, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
W niniejszej sprawie nie wykonano obowiązku nałożonego w prawidłowo doręczonym wezwaniu Sądu w przewidzianym siedmiodniowym terminie, a zatem skarga strony na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] podlega odrzuceniu.
Wobec powyższego, na mocy art. 58 § 1 pkt. 3 oraz § 3 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.