Uzasadnienie
Pismem procesowym z dnia 10 kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego -adwokat A. P., ustanowiona uprzednio przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach mocą postanowienia z dnia 2 sierpnia 2016 r., wniosła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku ww. Sądu z dnia 13 stycznia 2017 r., który został wydany w procedurze uproszczonej. W tych ramach adwokat zawarła nadto wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały uiszczone w części ani w całości.
Mocą zarządzenia z dnia 14 kwietnia 2017 r. odpis ww. opinii doręczono stronie skarżącej w następstwie uznania, że w tym przypadku nie ma zastosowania art. 177 § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a").
Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 P.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Wypada zastrzec na wstępie, że przyznane obecnie wynagrodzenie obejmuje swoim zakresem tylko i wyłącznie opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wszak jedynie ta czynność procesowa została przez pełnomocnika podjęta w ramach niniejszego postępowania, i zarazem tylko przy niej złożono wniosek o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
W rozpatrywanym zakresie należy sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz.1714, dalej w skrócie: "rozporządzenie"), wszak obowiązuje ono od dnia 2 listopada 2016 r., a postępowanie w drugiej instancji zainicjowane wniesieniem rzeczonej opinii miało miejsce już po tej dacie.
Zgodnie z brzmieniem § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Z kolei w myśl § 4 ust. 1 tego aktu, opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
W myśl zatem § 21 ust. 1 rozporządzenia, opłatą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (pkt 1) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, jest opłata obliczona na podstawie § 8 (lit. a). Opłata ta, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 600 zł (lit. b), a w innej sprawie – 240 zł (lit. c). Niniejsze postępowanie, w którym przedmiotem skargi nie była należność pieniężna, ani nie obejmowała skargi na akt wydany przez Urząd Patentowy, należy do tej trzeciej kategorii spraw.
Z kolei stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt b rozporządzenia, opłata w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w sytuacji, gdy sporządził ją adwokat występujący przed sądem pierwszej instancji, stanowi 50 % opłaty określonej w pkt 1, tj. 120 zł.
Ustaloną w ten sposób opłatę należy powiększyć o podatek od towarów i usług, czyli o kwotę 27,60 zł. Łączna wysokość wynagrodzenia adwokata objęta zakresem wniosku z dnia 10 kwietnia 2017 r. stanowi zatem kwotę 147,60 zł.
Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.