Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta K., działający jako wierzyciel, zaopiniował negatywnie zarzuty wniesione przez M.B. (dalej: "skarżący", "strona", "zobowiązany") na postępowanie egzekucyjne, prowadzone w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia [...] nr [...], obejmujące opłaty dodatkowe za postój pojazdu w strefie płatnego parkowania.
Na powyższe postanowienie zobowiązany wniósł zażalenie.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy postanowienie wierzyciela z dnia [...].
Powyższe postanowienie Kolegium doręczone zostało stronie w dniu 2 listopada 2016 r. z pouczeniem o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W piśmie z dnia 1 grudnia 2016 r. strona wniosła skargę na postanowienie Kolegium z dnia [...].
Odpowiadając na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne.
W myśl z kolei art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- decyzje administracyjne;
- postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z powyższego wynika, że z zakresu kognicji sądów administracyjnych zostały wyłączone postanowienia zapadłe w postępowaniu egzekucyjnym o charakterze incydentalnym, m.in. dotyczące stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Powyższe wyłączenie jest konsekwencją uznania w orzecznictwie sądów administracyjnych, że stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów, wyrażone w formie postanowienia, stanowi jedynie element materiału dowodowego (por. wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2007 r., I FSK 3/07, LEX nr 368349).
W niniejszej sprawie skarżący wniósł do Sądu skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, dotyczące stanowiska wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym, bo utrzymujące w mocy postanowienie wierzyciela o negatywnym zaopiniowaniu zarzutów, pomimo, iż w obecnym stanie prawnym skarga na tego typu rozstrzygnięcie nie przysługuje.
Powyższej konstatacji nie zmienia błędne pouczenie, zawarte w zaskarżonym postanowieniu, o możliwości wniesienia na nie skargi do sądu administracyjnego.
Należy również podkreślić, że w postępowaniu egzekucyjnym w pełni skuteczną ochronę praw jednostki zapewnia możliwość zaskarżenia do sądów administracyjnych postanowień wydanych w sprawie głównej, tj. postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. W orzecznictwie sądów administracyjnych zapadłych w oparciu o art. 134 i 135 P.p.s.a. wskazuje się bowiem, że pojęcie "sprawy" użyte w tych przepisach jest pojęciem niedookreślonym, którego zakres wymaga ustalenia na potrzeby każdego indywidualnego przypadku. Pojęcie "sprawy", jakim operuje przepis art. 134 § 1 P.p.s.a., różni się przy tym od pojęcia "sprawa administracyjna", gdyż jest od niego szersze. Pozwala to zatem przyjąć, że obejmuje ono wszelkie postępowania i wydane, bądź zapadłe w nich rozstrzygnięcia (także akty i czynności) administracyjne, bez względu na to, czy były one zaskarżalne w toku instancji, które poprzedzając decyzję zaskarżoną, warunkowały dokonaną w niej konkretyzację stosunku prawnego podlegającego rozstrzygnięciu.
Mając powyższe na względzie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.