Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...], nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego J.H. na podstawie szesnastu tytułów wykonawczych z dnia [...], nr od [...] do [...], które zostały wystawione przez Pocztę Polską S.A. Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej i obejmowały zaległości skarżącego w opłacie abonamentowej za okres od stycznia 2009 r. do stycznia 2014 r.
W dniu 28 czerwca 2018 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 14 lipca 2018 r.
Jak dotąd nie zostało ono wykonane.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona.
Należy bowiem mieć na względzie, że zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej powoływanej w skrócie: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Natomiast na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Odniesienie tych uwag do rozpatrywanego przypadku prowadzi do konkluzji, że skoro wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącemu w dniu 14 lipca 2018 r., to powinno zostać wykonane najpóźniej w poniedziałek 23 lipca 2018 r. [w myśl bowiem art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, a niedziele są dniami ustawowo wolnymi od pracy, o czym stanowi art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (t. j. - Dz. U. z 2015 r., poz. 90)].
W tym terminie wymaganej należności skarżący jednak nie uiścił.
Stwierdzenie zaistnienia tej okoliczności niezbędnym czyniło więc odrzucenie skargi na podstawie powołanego art. 220 § 3 p.p.s.a. i stąd wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne.