Uzasadnienie
Pismem z 1 kwietnia 2020 r. P.N., reprezentowany przez pełnomocnika – adwokata D.A., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2014 r. i 2015 r.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z 23 października 2020 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 grudnia 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 4 sierpnia 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.500 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia.
Korespondencja sądowa zawierająca odpis powyższego wezwania została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...]r.
W zakreślonym terminie, który upłynął bezskutecznie z dniem [...]r. wpis sądowy nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast zgodnie z art. 230 § 2 P.p.s.a. pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Jednocześnie na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu sądowego. W zakreślonym terminie wpis sądowy nie został jednak uiszczony a zatem skarga obarczona jest brakiem fiskalnym, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. Poza tym skarżącemu nie zostało przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych.
W związku z powyższym, na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.