Uzasadnienie
Wskazaną wyżej decyzją utrzymano w mocy decyzję, którą skarżącej Spółce określono zobowiązanie w podatku od nieruchomości, uznając linie kablowe położone w kanalizacjach kablowych za budowle podlegające opodatkowaniu, stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 2 i art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613).
Pismem z dnia [...] 2010 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił uwagę na dwa postępowania toczące się przed Trybunałem Konstytucyjnym w przedmiocie zgodności tych przepisów z konstytucją w związku ze skargą konstytucyjną "B" S.A. (sygn. akt SK 21/07) oraz pytaniem prawnym skierowanym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 110/09 (P 33/09). W konsekwencji wniósł o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie, podkreślając, że jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Organ odwoławczy w piśmie z dnia [...] 2010 r. nie przychylił się do tego wniosku. Jego zdaniem zawieszenie postępowania byłoby niezasadne, ponieważ "podatnik ma możliwość, zgodnie z art. 230 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej, złożenia wniosku o wznowienie postępowania w sytuacji, gdyby Trybunał Konstytucyjny stwierdził niekonstytucyjność przepisu, na podstawie którego wydano zaskarżoną decyzję".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sadowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż przed Trybunałem Konstytucyjnym toczą się postępowania w przedmiocie konstytucyjności przepisów stanowiących podstawę prawną zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej, a zarazem zasadniczy przedmiot sporu pomiędzy stronami. Tym samym wynik tych postępowań będzie miał znaczenie przesądzające dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, skoro ewentualne stwierdzenie niezgodności z Konstytucją rozpatrywanych przepisów będzie oznaczało zakwestionowanie podstawy prawnej obu tych decyzji.
Zaznaczyć jednocześnie wypada, że konstytucyjność analizowanej regulacji prawnej budzi poważne wątpliwości, które Sąd w niniejszej sprawie podziela. Okoliczność ta również przemawia za wstrzymaniem się z rozpoznaniem sprawy do czasu rozstrzygnięcia tych wątpliwości przez Trybunał Konstytucyjny, przed którym wszczęto już przecież aż dwa postępowania w tym przedmiocie – w związku nie tylko ze skargą konstytucyjną, ale i z pytaniem prawnym Sądu, gdzie wątpliwości te zostały wyrażone.
Podzielić zatem należy pogląd pełnomocnika skarżącej, że zawieszenie postępowania w sprawie jest uzasadnione. W ocenie Sądu konstatacji tej nie podważa przy tym argumentacja podnoszona przez organ. Jej uwzględnienie po pierwsze oznaczałoby, że skarga powinna być rozpoznana pomimo wspomnianych wątpliwości natury konstytucyjnej, przed ich rozstrzygnięciem przez powołany do tego Trybunał Konstytucyjny, po drugie byłoby całkowicie nieracjonalne z punktu widzenia ekonomii procesowej. Jak słusznie zauważył bowiem organ, w razie stwierdzenia, że sporne przepisy są niezgodne z Konstytucją, strona musiałaby wnosić o wznowienie postępowania podatkowego, to zaś, ze względu na liczbę toczących się przed Sądem spraw, w których występuje omawiany problem, angażowałoby niewspółmiernie tak skarżącą, jak i organy, mnożąc niepotrzebnie postępowania w sprawie.
W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.