Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 kwietnia 2023 r. M. K. (dalej w skrócie: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wniósł skargę na decyzję organu odwoławczego wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia.
W ramach pisma z dnia 10 października 2023 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W świetle art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.).
Z kolei w myśl art. 60 ab initio P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine P.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W wyniku analizy materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa pełnomocnika skarżącego - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postępowanie zainicjowane wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu, co też orzeczono w części dyspozytywnej.