Uzasadnienie
Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. (dalej również: "organ odwoławczy") utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. (dalej również: "organ pierwszej instancji") nadające rygor natychmiastowej wykonalności swojej nieostatecznej decyzji z dnia [...] r. (nr [...]) określającej M K. (dalej: "skarżący") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2013 w wysokości [...] zł.
Pismem z dnia 7 czerwca 2017 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na ww. postanowienie organu odwoławczego.
W treści skargi na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej również: "p.p.s.a.") skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia przez organ odwoławczy, a w przypadku gdyby organ nie uwzględnił tego wniosku, wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w całości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach.
W uzasadnieniu wskazał, że złożenie ww. wniosku uzasadnia możliwość wystąpienia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w jego sferze majątkowej. Poinformował, że ma na utrzymaniu rodzinę - żonę oraz dwójkę dzieci, nie posiada majątku nieruchomego, a egzekucja całości należności może negatywnie wpłynąć na sytuację majątkową jego i jego rodziny.
Postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach odmówił wstrzymania wykonania ww. postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podkreślić należy, iż przedmiotem wstrzymania wykonania na gruncie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być tylko akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.
Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w niniejszej sprawie przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonego postanowienia. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie (w sposób dobrowolny lub przymusowy) zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie administracyjnym (zob. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Zatem wykonalne są akty, które zobowiązują ich adresatów do powinnego zachowania lub zakazują im określonego zachowania oraz akty, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, jak i akty, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś [w:] T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.).
W związku z powyższym należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych aktów administracyjnych dotyczy tych spośród nich, które takiemu wykonaniu podlegają, a zatem korzystają z przymiotu wykonalności.
Akt administracyjny, którego dotyczy rozpoznawany wniosek nie nadaje się do wykonania, powoduje natomiast skutki w postaci wykonalności decyzji, której dotyczy. W niniejszej sprawie skarżący domaga się wstrzymania wykonania postanowienia organu odwoławczego utrzymującego w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji tego organu z dnia [...] r. określającej skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. Zaskarżone postanowienie jest aktem prawnym o charakterze procesowym, wydanym w celu wykonania obowiązków wynikających z innego aktu administracyjnego (tu: decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w C. z dnia [...] r.). Ewentualne wstrzymanie jego wykonania skutkowałoby wstrzymaniem wykonalności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe.
W świetle powyższych uwag postanowienie to nie korzysta z przymiotu wykonalności, a tym samym nie można orzec o wstrzymaniu wykonania takiego postanowienia.
W związku z powyższym argumentacja pełnomocnika skarżącego, wskazująca na możliwość wystąpienia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sferze majątkowej skarżącego, nie mogła odnieść skutku w sytuacji, kiedy przedmiotem skargi jest postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, które nie posiada przymiotu wykonalności.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.